ഒരു പോസ്റ്റ് ഇടാൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ വന്നത് .
എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തൊണ്ടയിൽ ചില്ല് കുത്തിയിരിക്കുന്ന പോലെ .
കണ്ണിനറ്റം ഇറങ്ങി വരാത്തൊരു തുള്ളിയിൽ എരിയുകയും തൊണ്ട കയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .
സ്വാഭാവികമായ നീർച്ചാലുകൾ ...
ഒരൊറ്റ ദ്വീപിലേക്കുള്ള പോക്ക് .അതത്ര എളുപ്പമല്ലെങ്കിലും അതല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല .
കുറ്റവാളിയായി നിരന്തരം മുദ്രിതമായി എങ്ങനെയാണു മുന്നോട്ട് പോവുക .
മുന്നോട്ടല്ലെങ്കിൽ പിന്നോട്ട് ...
ആലങ്കാരികമായി പറയാനെനിക്ക് വാക്കുകൾ കുറവാണ് .
അത്രയേറെ മുറിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മനസ്സിന്റെ മുറിവുകൾക്ക് വെച്ച് കെട്ടാൻ മരുന്നിലയൊന്നുമില്ലല്ലോ .
ഏത് പരീക്ഷണശാലയിലും മരുന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാത്ത ചിലത് .
എന്നാലും
