കാട്ടുകുറിഞ്ഞി...

കടല്‍മഴ!

2011-11-02T15:29:00.001+04:00

വഴികളില്‍ വെയില്‍ വീണു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറെ ചെരുവ്‌ കറുത്ത്‌ കനത്തും. അതു കൊണ്ടാവാം പ്രകൃതിക്ക്‌ അത്യപൂര്‍വ്വമായൊരു ഭാവം!

മഴ വഴികളില്‍ തെളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വെയില്‍!
അറബിക്കടലിലെ ന്യൂനമര്‍ദ്ദം പെയ്തൊഴിയുമെന്നാണ്‌ കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം.

പൊടുന്നനേ വഴിയിലെ വെയില്‍ ആകാശം കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ക്ക്‌ വഴിമാറി. കാറിന്റെ ചില്ലില്‍ വീണു കൊണ്ടിരുന്ന മഴത്തുള്ളികളെ വകഞ്ഞു മാറ്റാന്‍ വൈപര്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു തുടങ്ങി.വരണ്ടു വിണ്ടു കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിക്ക്‌ വല്ലപ്പോഴും കിട്ടുന്ന അമൃതധാര!

ഓഫീസിലേക്കുള്ള യാത്രകളില്‍ തോരാമഴ പോലെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കാറുള്ള സുഹൃത്ത്‌ ഇന്നു പൊതുവേ നിശ്ശബ്ദനാണ്‌. മഴ അയാളെ എതെങ്കിലും ഓര്‍മ്മായനങ്ങളില്‍ കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കാം.അയാളെ ചിന്തകളുടെ വഴിയേ വിടാമെന്നു കരുതിയെങ്കിലും സഹജമായ ജിജ്ഞാസ എന്നെക്കൊണ്ടു ചോദിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. ഒന്നുമില്ല എന്ന ഉത്തരത്തില്‍ അയാള്‍ വഴുക്കിക്കളഞ്ഞു.

മരുഭൂമി വരണ്ടുണങ്ങിക്കിടക്കുമെങ്കിലും ഉള്ളറകളിലേക്ക്‌ ജലം സ്വരൂപിച്ചു വെക്കാന്‍ മരുഭൂമിക്ക്‌ കെല്‍പ്പ്‌ കുറവാണ്‌.ഉറപ്പില്ലാത്ത മണ്ണ്‍.അതു കൊണ്ടു തന്നെ ഒരു ചെറുമഴ പോലും വലിയ വെള്ളച്ചാലുകള്‍ തീര്‍ക്കും. പെയ്യാന്‍ ബാക്കി വെച്ചുകൊണ്ട്‌ മഴ മേഘച്ചിറകുകളില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി.

അയാള്‍ പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി."നീയുമായുള്ള സൗഹൃദം ഞാന്‍ ഏറെ വിലമതിക്കുന്നു. പക്ഷേ സുജ...അവള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാവുന്നില്ല.."

ഇനിയത്‌ തുടരണമെന്നില്ലായിരുന്നു..

കടലില്‍ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്‌.പൊതുവേ ശാന്തമായ തിരമാലകള്‍ ഇന്നു മഴയ്ക്കൊപ്പം വന്യമായ താളത്തിലാണ്‌. പെയ്തിറങ്ങുന്ന ന്യൂന മര്‍ദ്ദം.! പക്ഷേ മനസ്സുകളിലെ ന്യൂനമര്‍ദ്ദം എവിടെ പെയ്തിറങ്ങാന്‍!..സുജ യെ എനിക്ക്‌ മനസ്സിലാവും..ഭര്‍ത്താവിന്റെ സംസാരങ്ങളില്‍ നിറയുന്ന സ്നേഹിതയെ അവള്‍ ഒട്ടൊരു ഭീതിയോടെ കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഒപ്പം സ്ത്രീ-പുരുഷ സൗഹൃദങ്ങള്‍ എക്കാലവും നിലനില്‍ക്കുമെന്നും സൗഹൃദങ്ങളുടെ അതിരുകള്‍ മനസ്സിലാണ്‌ എന്നൊക്കെ ഉള്ള എന്റെ ധാരണകള്‍ പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴയ്ക്കൊപ്പം ഞാന്‍ ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു..ഒരു നിമിഷം കാര്‍ നിര്‍ത്താന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ മഴയിലേക്ക്‌ നനഞ്ഞിറങ്ങി. മഴ തീര്‍ത്ത ചാലുകള്‍ കടലിലേക്ക്‌ ചെന്നു ചേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാല്‍ക്കീഴിലെ മണല്‍ത്തരികളും..ഒരു നല്ല സൗഹൃദം കടലാഴങ്ങളിലേക്കും..

ഒരു സ്വപ്നാടകനുള്ള മറുകുറി..

2011-10-27T11:56:00.002+04:00

മഞ്ഞില്‍ പുതഞ്ഞ ക്രിസ്തുമസ് രാവുകള്‍
എന്നിലെ സ്വപ്നാടകയെ ഉയിര്ത്തെഴുനെല്‍പ്പിക്കുന്നു
പ്രിയനെ! ജന്മാന്തരങ്ങളിലും ദേശാന്തരങ്ങളിലും...

എന്റെ നിശ്വാസം നീ തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍.,

കാലം നിശ്ചലമാവുന്നു!
ഗോതമ്പ് പാടങ്ങളും കൊയ്ത്തോഴിഞ്ഞു വിജനം ആയിരിക്കുന്നു.
കാവല്‍ മാടങ്ങളിലെ വിളക്കണ ഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സാന്താക്ലോസിന്റെ ചവിട്ടടിപ്പാടുകളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന ,

മഞ്ഞ നിറമുള്ള മേപിള്‍ ഇലകള്‍ വീണുകിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ

നിറയെ ചില്ല് ജനാലകളുള്ള, വെളിച്ചം മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന

വീടിന്റെ ഒതുക്കുകളില്‍.. എന്നോടൊപ്പം നീ തന്നെ!

മഞ്ഞില്‍ പുതഞ്ഞ ട്യുലിപ്‌ പുഷപങ്ങള്‍ നിദ്രയിലാണ്.
ഒരു നിറവസന്തം സ്വപ്നം കണ്ടു കൊണ്ട്..

Note : Please read Amarnath here(from whom I inspired for this) : http://www.mycraze.amarnathsankar.in/2011/10/dream-walk.html

അപൂര്‍ണ്ണം.

2011-10-04T12:46:00.002+04:00

നീ പറഞ്ഞത്‌ നേരു തന്നെ!

നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ നീ വലിച്ചിട്ടത്‌ അപരിചിതത്വത്തിന്റെ തിരശ്ശീല.
നിഴല്‍പ്പാടുകളില്‍ ഏകാകിനിയായപ്പോല്‍
എന്നിലെ പുഴുക്കം നിറയ്ക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകളെ ഞാന്‍ കാറ്റിന്‌ കൊടുത്തു.
സഞ്ചാരിയായ കാറ്റ്‌ അതിനെ ദൂരദേശങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചു പോലും!

നീ പറഞ്ഞത്‌ നേരു തന്നെ!
നിന്റെ ഗന്ധസ്മൃതികള്‍ സിരകളില്‍ അഗ്നിസ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍ ആയപ്പോള്‍
എരിഞ്ഞമര്‍ന്നത്‌ മനസ്സ്‌ തന്നെയാണ്‌..
ഒരു അമര്‍ത്തിയ നിലവിളി പോലും ബാക്കിയില്ലാതെ എല്ലാം തീപ്പെട്ടു.
നിനക്കിനി ഉദകക്രിയകള്‍ ചെയ്യാം...

സ്വപ്നം!

2011-08-11T00:04:00.000+04:00

അവിടവിടെ വളർന്നു നില്‍ക്കുന്ന നിത്യ കല്യാണിയും മന്ദാരവും കാശിത്തുമ്പയും...
ഇത്തിരി തല ഉയർത്തി നില്‍ക്കുന്ന നീർ‍ മാതളവും.. കെട്ട് പിണഞ്ഞു പന്തലില്‍ പടർന്നു നില്‍ക്കുന്ന സൂചിമുല്ലയും പിച്ചകവും...
പിന്നെ പവിഴം മുറ്റത്ത് പൊഴിക്കുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മഞ്ചാടി മരം..

ഓര്‍ക്കിടിന്റെയും ആന്തൂരിയത്തിന്റെയും മൊസാന്തയുടെയും പ്രൌഢിയില്ലാത്ത , വാടാമല്ലിയും ജമന്തിയും കമ്മല്‍പ്പൂക്കളും അതിരിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു പൂമുറ്റം..
മുറ്റം കടന്നു ഒതുക്കുകള്‍ കയറുമ്പോള്‍ ചുവന്ന തറയോടുകള്‍ പതിച്ച അകം. ദീവാന്റെയും കുഷ്യനുകളുടെയും ധാരാളിത്തം ഇല്ലാത്ത ഉമ്മറത്ത് ഒന്നോ രണ്ടോ ചൂരല്ക്കസേരകളും കാലു നീട്ടി ഇരുന്നു സൊറ പറയാന്‍ ഒരു ചാരുപടിയും.. മഴക്കാലം മനസ്സ് നിറഞ്ഞു പെയ്യുമ്പോള്‍ മഴ നനഞ്ഞു ഓടുന്ന എന്റെ കുട്ടികളുടെ പുറകെ ഓടാന്‍ ഒരു നടുമുറ്റം.. എന്റെ മഴ മുറ്റം..

വെറുതെ അന്തം വിട്ടിരിക്കാനും പിന്നെ ഒരലസ വായനയ്ക്കും തോന്ന്യാസങ്ങള്‍ കുത്തിക്കുറിക്കാനും നിലാവ് നോക്കിയിരിക്കാനും ആട്ടുകട്ടില്‍ ഞാത്തിയ ഒരു പിന്‍ വരാന്ത..
അടുക്കലപ്പിന്നാമ്പുറത്തെ കിണർ‍..അതിനപ്പുറം വയലറ്റ് നിറത്തില്‍ പൂവിട്ടിരിക്കുന്ന അമരപ്പന്തല്‍..
കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചാനലുകളുടെയും പ്ലേ സ്റ്റെഷന്റെയും കംപ്യുട്ടര്‍ ഗെയിമുകളുടെയും ഒന്നും പിടിയില്‍ അമരരുത് എന്നെ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്റെ മക്കള്‍ക്ക് കളിച്ചു തിമിര്‍ക്കാന്‍ ഒരു ചക്കരമാവിന്‍ ചുവട്...പോന്മയെയും താറാവിനേയും നോക്കിയിരിക്കാനും നീന്തിത്തുടിക്കാനും അരികില്‍ കല്ല്‌ പാകിയ ആമ്പല്‍ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന തൊടിയിലെ കുളം...
കഴനിയും വെപ്പും മുളന്കൂട്ടവുമോക്കെ പരിഭവമില്ലാതെ വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന തൊടി.. മാമ്പൂ തിന്നു മദിച്ച് പാടുന്ന എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞു പാർക്കുന്ന കുയില്‍ ശീല്‍ക്കാര ശബ്ദത്തോടെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ പേടിപ്പിക്കുന്ന പാമ്പുകള്‍....
പിന്നെ ഒരു ചന്ദന മരം കൂടി..പാലക്കാടന്‍ കാറ്റ് ആഞ്ഞു വീശുമ്പോള്‍ എന്റെ വീടിനകം നിറയെ ചന്ദന ഗന്ധം നിറയാന്‍....അവിടെ ഒരുപാട് കാലം ..പൂമുഖ വാതില്‍ക്കലെ പൂന്തിങ്കളായി.. വഴിക്കണ്ണ്‍~ ഉം ആയി കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന അമ്മ മനസ്സായി......

വെറുതെ നുണഞ്ഞ ഒരു സ്വപ്നമാണിത്..വൃഥാ സ്വപ്നം! ഈ സ്വപ്നത്തിന്റെ കൈവഴികള്‍ അവസാനിക്കുന്നത് മീസാങ്കല്ലുകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാകാത്ത സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ കാറ്റിനോട് പറയുന്ന പുഴക്കരയിലാണ്..

എന്തു നല്ല പാൽ പായസം...

2011-06-17T15:18:00.001+04:00

“സില നേരങ്ങളിൽ സില മനിതർകൾ”** എന്നു പറയും പൊലെയാണ്‌, ചില നേരത്തെ ഓരോ തോന്നലുകൾ.ഒരാഴ്ചത്തേക്കുള്ള അവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനാണ്‌ സുപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ ചെന്നത്. പഞ്ചസാര പാക്കറ്റ് എടുത്ത് ട്രോളിയിൽ വെക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അടുത്ത് വെല്ലം (ശർക്കര) പായ്ക്കറ്റ് ഇരിക്കുന്നു. അപ്പോളാണ്‌ മുൻ കാല പരിചയം ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ചിന്ത പെട്ടെന്നു തലയിൽ ഉദിച്ചത്. “നാളെ പായസം വെച്ചാലോ?” ചിന്ത അല്പ്പം ഉറക്കെ ആയിപ്പോയി. അടുത്ത് നിന്ന എന്റെ മൂത്ത മകൾ ഉമ്മു കുൽസു ചോദിച്ചു. അതിന്‌ അമ്മയ്ക്ക് പായസം വെയ്ക്കാൻ അറിയുമോ?“ നാട്ടിൽ ആണെങ്കിൽ നല്ലമ്മ** വെച്ച് തരുമായിരുന്നു. എന്നിലെ അമ്മയിലെ അഭിമാനബോധം പെട്ടെന്നു സടകുടഞ്ഞുണർന്നു..”ഓ..എനിക്ക് പായസം വെക്കാൻ ഒക്കെ അറിയാം..എന്നാൽ നമുക്ക് നാളെ സേമിയ പായസം വെക്കാം“

”അതു വേണ്ട .എനിക്ക് ചില്ലു പോലെ കിടക്കുന്ന ബ്രൗൺ കളറിലുള്ള പായസമാണ്‌ വേണ്ടത്.“ ഉമ്മുക്കുൽസു ആവശ്യം പ്രഖാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

ചില്ലല്ല മോളേ അതിന്റെ പേരാണ്‌ അട. ഏതായലും അത്രയും വിവരം ഞാൻ അവൾക്ക് പകർന്നു കൊടുത്തു.

(ങ് ഹാ ഗൂഗിൾ ഉണ്ടല്ലോ..അട പ്രഥമൻ” എന്നു ടൈപ് ചെയ്തു കൊടുത്താൽ മതിയല്ലോ , എന്നാതായിരുന്നു എന്റെ ആശ്വാസം)

“പടച്ചോനെ ആ അട ഈ കടയിൽ ഉണ്ടാവരുതേ” എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ട് “അടയൊക്കെ നാട്ടിലെ കിട്ട്ണ്ടാവ്ള്ളൂ ..ന്നാലും നോക്കാം” എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പതുക്കെ വണ്ടി ഉന്തി. അതാ ഇരിക്കുന്നു , എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അട പായ്ക്കറ്റിൽ. “ഈ മലയാളീസ്ന്റെ ഒരു കാര്യം എല്ലാം എക്സ്പോർട്” ചെയ്തോളും.അടയായാലും വടയായാലും “ എന്നു മനോഗതം നടത്തിയിട്ട് ആ അട എടുത്ത് എന്റെ വണ്ടിയിൽ ഇട്ടു. കൂടെ അനുയായികൾ ആയ ചൌവരി,വെല്ലം, കൂടെ ഒരു ഗമ്യ്ക്ക് റെയിൻ ബൊ യുടെ കണ്ടൻസ്ഡ് മില്ക്കും എടുത്തിട്ടു.

ഫ്ളാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, നാളത്തെ പാൽ പായസവും സ്വപ്നം കണ്ട് കൊണ്ട് അവർ അടുത്ത് വീട്ടിൽ കളിക്കാൻ പോയി. ഒരുറപ്പിന്‌ സാധങ്ങൾ ഒക്കെ കയ്യിലുണ്ടെങ്കിലും ഒരു സംശയം ..വെല്ലം ആണോ അതോ പഞ്ചസാര ആണൊ..

രണ്ടും കല്പ്പിച്ച് ഫെയ്സ്ബുക്കിന്റെ ചുമരിൽ ഒരു കീച്ചു കീച്ചി..” ഞാൻ നാളെ പായ്സം വെക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്.ചക്കര വേണോ, പഞ്ചാര വെണോ, നിങ്ങൾ പറയിൻ“...

”വി.എസ് ന്റെ പുത്രൻ അരുൺകുമാറിനെതിരെ വിജിലൻസ് അന്വേഷണം വേണമോ വേണ്ടയോ“ എന്നൊന്നുമല്ലോ ഇതു വെറും പായസക്കാര്യം..എന്തായലും വി.എസ്, ആയാലും പായസം ആയാലും പോസ്റ്റിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ചേ നമ്മുടെ പൊന്നാങ്ങളമാർ പ്രതികരിക്കൂ...( വള്ളിക്കുന്നൻ ബ്ളൊഗറും പിന്നെ ചില കുരുത്തം കെട്ട സ്ത്രീ വിദ്വ്വേഷികളും പറയും പോലെ ഒന്നുമല്ല)

അങ്ങനെ വെള്ളിയാഴ്ച (ഇന്ന്‌ )രാവിലെ ആയി..പായസം ടെൻഷൻ ആക്കിയത് കൊണ്ട് ഉറക്കം പോലും നേരെ ആയില്ല.. ഒരുറപ്പിന്‌ അടുത്ത വീട്ടിലെ രമണിചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും എഴുതി മേടിച്ച കുറിപ്പടി ഉണ്ട്..

ജൂണ്മാസല്ലേ, അറബി സൂര്യൻ ചൂടായി നില്ക്കുന്ന സമയമാണ്‌..ചൂടു മൂക്കുന്നതിന്‌ മുൻപേ കുറിപ്പടിയുമായി ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

പായസം മണം പിടിക്കാൻ ആണേന്ന വ്യാജേന ഇടക്കിടെ ഉമ്മുക്കുൽസുവും ആമീസും അടുക്കള വിസിറ്റ് നടത്തി, എന്നെക്കാണാതെ അണ്ടിപ്പരിപ്പ് കട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ട്‌.
അങ്ങനെ...

നാലു അച്ച് വെല്ലം എടുത്ത് വെള്ളത്തിൽ ഇട്ട് ഉരുക്കി വെല്ലപ്പാവ്‌ കാച്ചി മാറ്റി വെച്ചു ( അതെയ് ഈ ശർക്കരപ്പാനിക്ക് ഞങ്ങൾ പാലക്കാട്ടുകാർ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്‌) കുറച്ച് ചൗവ്വരി (സാഗൂ ദാന) എടുത്ത് കുതിരാൻ ഇട്ടു.

കുറച്ച് പാലിൽ വെള്ളം ചേർത്ത്, പാലു ചൂടായ ശേഷം അടയും ചൌവരിയും വേവിക്കൻ വെച്ചു. അട അടിയില്പ്പിടിക്കരുതെന്ന് രമണിച്ചേച്ചി പ്രത്യെകം പറഞ്ഞിട്ടൂണ്ട്. അതു കൊണ്ട് ക്ഷമാപൂർവ്വം അടയോട് കുശലം പറഞ്ഞ്‌ അടയെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ഇളക്കിക്കൊടുത്തു. അട വെന്തു വന്നപ്പോൾ വെല്ലപ്പാവ്‌ ഒഴിച് കൊടുത്തു. 8 ഏലക്ക മിക്സിയിൽ ഒന്നു പൊടിച്ചെടുത്ത് വെച്ചു. അട കുറുകി വന്നപ്പോൾ കുറച്ചൂടെ പാൽ ഒഴിച്ചു. വീണ്ടും ഇളക്കി കുറച്ച് കണ്ടൻസ്ഡ് മില്ക് കൂടെ ചേർത്ത് നെയ്യിൽ മൂപ്പിച്ച അണ്ടിപ്പരിപ്പും ഉണക്കമുന്തിരിയും ചേർത്ത് ഗാസ് ഓഫ്ഫ് ചെയ്തു.

ഇതു പാലടയാണൊ അട പ്രഥമൻ ആണോന്ന്‌ ഇനി നിങ്ങൾ പറയിൻ!

(പിൻ കുറിപ്പ്‌- പായസ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഇടയിൽ ചോറു വെക്കാൻ മറന്നു പോയി..രമണി ചേച്ചി കാര്യങ്ങൾ മുൻ കൂട്ടി കണ്ട് ചോറും ചിക്കൻ കറി യും കൊണ്ട് തന്നില്ലായിരുന്നെകിൽ , പണ്ടത്തെ അമ്പിളി അമ്മാവന്‌ പായസച്ചോറ്‌ തരാം എന്നു പറഞ്ഞ പോളെ എങ്ങളൊക്കെ പായസച്ചൊറ്‌ കഴിക്കണ്ടി വന്നേനെ..!!)

Notes : Sila nerngalil Sila manitharkal :Tamil Writer Jayaknathan's Masterpiece Novel
Nallamma : Grandmother of Ummukulsu & Amees

I dont know how to name..

2010-10-25T12:52:00.001+04:00

നീ മുന്‍പേ നടന്നത്‌ ഞാന്‍ വാക്കുകള്‍
സൂക്ഷിച്ച്‌ വെച്ച ചെപ്പുമായാണ്‌.
ഒരു പിന്‍ വിളി വിളിക്കാന്‍ പോലും
ഒന്നും ബാക്കി വെക്കാതെ നീ എന്നില്‍ മൗനം നിറച്ചു.

മുടി കോതിയൊതുക്കിയും കണ്ണില്‍ മഷിയെഴുതിയും
നിനക്കായി കാത്തിരിക്കേണ്ടുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കടലിനു കൊടുത്തു..
കടല്‍ച്ചൂരിന്‌ ഞാന്‍ എന്റെ ഗന്ധം പങ്ക്‌ നല്‍കി.

തിളക്കമുള്ള നിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്‌
ഉയിര്‍ത്തെഴുനേല്‍ക്കേണ്ട പ്രഭാതങ്ങള്‍
വെയിലൂറ്റി എടുത്തു.
നിനക്ക്‌ ഞാന്‍ തന്ന ചെന്നിറമുള്ള എന്റെ ഹൃദയം
നീ പാതവക്കില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചുവല്ലെ!
കളിപ്പാട്ടമെന്ന് കരുതി ഏതൊ കുസൃതിക്കിടാങ്ങള്‍ അതെടുത്തുവത്രേ..
പുതിയ കളിപ്പാട്ടത്തിന്റെ ഉത്സാഹം ശമിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
അവരും അത്‌ കളഞ്ഞ്‌ കാണും.
അങ്ങനെ ഞാന്‍ ഫൃദയമില്ലാത്തവളായി..

എന്നാലും നീ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ മുന്‍പേ നടന്ന് കൊള്ളുക
എന്റെ വഴികള്‍ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത്‌
നിന്റെ വഴികള്‍ തുറന്ന് കണ്ടേക്കാം..

മിഥ്യ

2010-10-13T14:45:00.000+04:00

അതൊരു സുഖകരമായ സ്വപ്നം ആയിരുന്നു
ഇന്നുണരും വരേയ്ക്കും..
അല്ലെങ്കിലും സ്വപ്നത്തിനും സത്യത്തിനും ഇടയ്ക്ക്‌ ഒരു നേര്‍ത്ത അതിരേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
വെളുത്ത കുതിരപ്പുറമേറി വന്ന
ബലിഷ്ഠകായന്‍..
മാനസ ചോരന്‍ എന്നൊക്കെ പറയും പോലെ മനസ്സാണാദ്യം കവര്‍ന്നെടുത്തത്‌..
പിന്നെ കയ്യടക്കത്തോടെ നെഞ്ചോടടുക്കിപ്പിടിച്ചു
A symbolized dream
Inbox ഇലെത്തിയ കറുത്ത്‌ കുനുത്ത അക്ഷരങ്ങള്‍ സ്വപ്നത്തിന്‌ പട്ടടയൊരുക്കി..
എല്ലാം ശുദ്ധമാക്കുന്ന അഗ്നിക്ക്‌
ആഹരിക്കുവാന്‍ ഒന്നു കൂടി.
മാപ്പ്‌!
ദൈവം സ്വീകരിക്കാത്ത ഏറ്റു പറച്ചില്‍!
ഇനി ഒരുയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പില്ലാതെ..
എല്ലാം ഇന്നില്‍ എരിഞ്ഞ്‌ തീരണം..
അകം മുഴുവനും ദ്രവിച്ച്‌ പോയ പൊള്ളയായ പുറന്തോടുമായ്‌ ഇനിയും എത്ര നാള്‍?
അറിയില്ല!

Older the Bull Stronger the Horn..

2010-10-06T15:51:00.001+04:00

Continuing..

കാത്ത്‌ നില്‍പ്പിന്റെ അക്ഷമയില്‍ ചുറ്റും കണ്ണോടിക്കുന്നതിനിടെ പാത മുറിച്ച്‌ കടന്ന് റാണിയ യെ തന്നെ നോക്കി വരുന്ന ആളെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ ഹെരാള്‍ഡ്‌ ചോദിച്ചു, "അതാണോ നിന്റെ ഷേഖ്‌?".."വൊഹീ ഹെ ബന്ദാ!!" അവള്‍ ഉറപ്പിച്ചു.കണ്ണട വെച്ച്‌ ആഢ്യത്തമുള്ള രൂപഭാവങ്ങളുള്ള കാഴ്ചയില്‍ അറുപതിനോടടുത്ത്‌ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഷേഖ്‌ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത്‌ വന്ന് പതിവ്‌ അഭിവാദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം ഒഴുക്കുള്ള ഇംഗ്ലീഷില്‍ പറഞ്ഞു. " ഞാന്‍ ഇവിടെ അടുത്ത്‌ മിനിസ്ട്രിയില്‍ വന്നതാണ്‌.എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ഓഫീസ്‌ ഇവിടെ അടുത്തുണ്ട്‌ നമുക്കവിടെക്ക്‌ പോകാം". അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബി.എം.ഡബ്ബ്ല്യു തിരയുന്നതിനിടയ്ക്ക്‌ ഞങ്ങളുടെ കാറിന്റെ മുന്‍സീറ്റില്‍ ഷേഖ്‌ കയറി ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

സുഹൃത്തിന്റെ ഓഫീസിലേക്കുള്ള വഴി അദ്ദേഹം ഹെരാള്‍ഡിനു പറഞ്ഞ്‌ കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.വഴിയരികില്‍ പണി നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രണ്ട്‌ വലിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ , അത്‌ തന്റെയാണെന്നും ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു. സുഹൃത്തിന്റെ ഓഫീസ്‌ എന്ന് പറഞ്ഞിടത്ത്‌ ഞങ്ങള്‍ നാല്‍ വരും ഇറങ്ങി.ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒന്നാം നിലയിലുള്ള ഓഫീസിലേക്ക്‌ അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്‌ പോയി. അത്‌ ഒരു "മാന്‍പവര്‍ റിക്രൂട്ടിംഗ്‌ ഓഫീസ്‌" ആയിരുന്നു. ആ ഓഫീസിന്റെ റിസപ്ഷനില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരുന്നു. റിസപ്ഷനിസ്റ്റ്‌ പെണ്‍കുട്ടി ഞങ്ങളെ നോക്കി ഹാര്‍ദ്ദമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. റാണിയയോട്‌ ഷേഖ്‌ ആരാഞ്ഞു "എന്താണ്‌ കുടിക്കാന്‍ വേണ്ടത്‌?'" എനിക്കും ചേര്‍ത്ത്‌ അവള്‍ രണ്ട്‌ ഓറഞ്ച്‌ ജ്യൂസ്‌ പറഞ്ഞു.ഹെരാള്‍ഡ്‌ ചായ ആണ്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടത്‌. സ്വഭാവത്തില്‍ ആവശ്യത്തിനുള്ളത്‌ കൊണ്ട്‌ ചായയില്‍ "പഞ്ചാര" ഒഴിവാക്കാന്‍ പ്രത്യേകം പറയുകയും ചെയ്തു.

ഞങ്ങള്‍ പതുക്കെ ചര്‍ച്ചയിലേക്ക്‌ കടന്നു.റീടെയില്‍ ബിസിനസ്സിന്റെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ചും മറ്റുമൊക്കെ മാര്‍കറ്റിംഗ്‌ പ്രതിനിധി എന്ന നിലയ്ക്ക്‌ ഞാന്‍ വാചാലയായി. എന്റെ ഗീര്‍വാണം ഷേഖിനെ തെല്ലും ആകര്‍ഷിക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതോടെ ബാറ്റണ്‍ സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദയെ ബാറ്റണ്‍ ഏല്‍പ്പിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പതുക്കെ ഓറഞ്ച്‌ ജ്യൂസിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക്‌ വലിഞ്ഞു. റാണിയ കരുതിയിരുന്ന പ്രോഫിറ്റ്‌ & ലോസ്സ്‌ സ്റ്റേറ്റ്‌മന്റ്‌ കാണിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ ഇപ്പോളുള്ള സാമ്പത്തിക തകര്‍ച്ചയില്‍ നിന്ന് കരകയറാന്‍ ചുരുങ്ങിയത്‌ 20 മില്യണ്‍ റിയാല്‍ എങ്കിലും വേണ്ടി വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു. അത്‌ പ്രശ്നമല്ല 200 മില്യണ്‍ വേണമെങ്കിലും തരാം എന്നായി ഷേഖ്‌. എന്നിട്ട്‌ പൂജ്യം കുറഞ്ഞ്‌ പോയോ എന്ന മട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്നു.! ഇതിനിടയില്‍ റാണീയ യുടെ വീട്ട്‌ കാര്യങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ അദ്ദേഹം കാര്യമായ ഔല്‍സുക്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

പന്തികേട്‌ മണത്ത ഹെരാള്‍ഡ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബിസിനസ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ചോദിച്ചു. ബിസിനസ്‌ കാര്‍ഡ്‌ കൊണ്ട്‌ നടക്കാറില്ലെന്നയി "ഷേഖ്‌". എന്നാല്‍ നമുക്ക്‌ നാളെ താങ്കളുടെ ഓഫീസില്‍ താങ്കളുടെ മനേജറുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ കാണാമെന്നായി ഞങ്ങള്‍. മാനേജര്‍ ലീവിലാണെന്നയി ഷേഖ്‌.

ഞങ്ങള്‍ ആ ഓഫീസിലെ ചെറുപ്പക്കാരോട്‌ ഷേഖ്‌ അബ്ദുല്‍ അസീസ്‌ നെ പറ്റി അന്വേഷിച്ചു. അവരുടെ ബോസ്സിന്‌ അങ്ങനെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ഇല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അത്‌ അവരുടെ സ്വന്തം സ്ഥാപനവും ആയിരുന്നു.അവരെയും അയാള്‍ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയത്‌ താന്‍ ധനികനായ ഷേഖ്‌ അബ്ദുല്‍ അസീസ്‌ ആണെന്നും തനിക്ക്‌ 80 ഇന്ത്യന്‍ തൊഴിലാളികളെ വേണമെന്നും പറഞ്ഞായിരുന്നുവത്രെ! അതിനുള്ള രേഖകളുമായി വരാന്‍ പറഞ്ഞ്‌ അയാളെ തിരിച്ചയച്ചതാണെന്നും അവര്‍ അറിയിച്ചു.

നല്ലവരായ ആ ചെറുപ്പക്കാരോട്‌ നന്ദി പറഞ്ഞ്‌ ഒരു വിധം ഞങ്ങള്‍ പുറത്തിറങ്ങി. തിരിച്ച്‌ വണ്ടിയില്‍ കയറുമ്പോള്‍ കണ്ടു, ലളിത ജീവിതം നയിക്കുന്ന ആ ധനികനായ വ്യാപരി ഒരു "ഷെയറിംഗ്‌ ടാക്സി"ക്ക്‌ കൈ കാണിക്കുന്നത്‌!!

ഇനി അയാള്‍ ധനികനായ അബ്ദുല്‍ അസീസ്‌ തന്നെയോ അതോ ദിവാസ്വപ്നങ്ങളീല്‍ ഷേഖ്‌ ആയിപ്പോയ ആര്‍ങ്കിലുമാണോ, അതുമല്ലെങ്കില്‍ "പച്ചപ്പ്‌" കണ്ട്‌ കൊതി പൂണ്ട്‌ വന്ന മുട്ടനാടാണോ എന്നൊക്കെയുള്ള സന്ദേഹങ്ങള്‍ ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നു!

വണ്ടി റിവേഴ്സ്‌ എടുക്കുന്നതിനിടെ ഹെരാള്‍ഡ്‌ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

"Older the Bull .Stronger the horn..." ennu..

Older The Bull........Part 1

2010-09-29T16:01:00.000+04:00

Older The Bull.........

2009 ഒക്ടോബര്‍ -നവമ്പര്‍ കാലഘട്ടം. സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം എന്ന കുടത്തിലെ ഭൂതം അതിന്റെ ഭീകരത ലോകത്തിന്‌ മുഴുവനും കാട്ടിക്കൊടുത്ത വര്‍ഷമാണ്‌.തൊഴിലില്ലായ്മ എന്ന പ്രശ്നത്തിന്റെ രൂക്ഷത മനസ്സിലാക്കാന്‍ ദൈവം കനിഞ്ഞ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരവസരം തന്നിരിക്കുന്ന സമയവും..

സാധാരണ വ്യാഴാഴ്ച പ്രവൃത്തി ദിവസം അല്ലാത്തതിനാലും പല ഓഫീസുകളൂം അര ദിവസവും ഒക്കെ ആയത്‌ കൊണ്ടും വ്യാഴാഴ്ച തൊഴിലന്വേഷണത്തിനും അവധിയാണ്‌. അന്നും ഒരു വ്യാഴാഴ്ച ആയിരുന്നു.

രാവിലെ ഒരു കപ്പ്‌ ചായയ്ക്കും നുസ്രത്ത്‌ ഫത്തെഹ്‌ അലി ഖാന്റെ വിഷാദഛവിയുള്ള ശബ്ദത്തിലുള്ള "പിയാ ബസന്തീ രെ..കാഹെ സതായേ ആജാ.."എന്ന പാട്ടിനുമൊപ്പം ഒരല്‍പ്പം ചിന്താമഗ്ന ആയി ഇരിയ്ക്കുമ്പോളാണ്‌ ഹെരാള്‍ഡ്‌ ന്റെ ഫോണ്‍..ഹെരാള്‍ഡ്‌ സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ആണ്‌.മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കപ്പലായ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയില്‍ നിന്ന് ലൈഫ്‌ ജാക്കറ്റ്‌ ഇട്ട്‌ തീരം അണയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിലും ഞങ്ങള്‍ സഹവര്‍ത്തിത്വം പുലര്‍ത്തുന്നു.

ഹെരാള്‍ഡ്‌ നെ റാണിയ ഫോണ്‍ ചെയ്തുവത്രെ..റാണിയ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ സാമ്പത്തിക വിഭാഗം മേധാവിയാണ്‌.ബേനസീറിന്റെ പെണ്‍കരുത്തിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ടാവാം, ജീവിതത്തിനോട്‌ കടുത്ത പോരാട്ടം നടത്തുന്ന ആ പാക്കിസ്ഥാന്‍ സ്വദേശിനിയോട്‌ ഒരല്‍പ്പം മമത എനിക്കുമുണ്ട്‌."ബഹനാ" എന്ന വിളിയില്‍ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ആത്മാര്‍ത്ഥത ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു.ഒരു തന്‍ കാര്യം നോക്കിയായത്‌ കൊണ്ടും പദവിയിലിരിക്കുമ്പോള്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകരെ "മേടാന്‍" കിട്ടുന്ന അവസരം ഒന്നും പാഴാക്കാത്തിനാലും പലര്‍ക്കും അവളെ അത്രയ്ക്കങ്ങ്‌ ബോദ്ധ്യം അല്ലായിരുന്നു.

ഇന്നവള്‍ ഹെരാള്‍ഡിനെ വിളിച്ചത്‌ മുന്‍ നിരയിലുള്ള ഒരു ബീവറേജസ്‌ കമ്പനിക്ക്‌ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയെ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ താല്‍പര്യം ഉണ്ടെന്നും, അതിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍ ഷേഖ്‌. അബ്ദുല്‍ അസീസ്‌ ഞങ്ങളെ കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നും പറയാനായിരുന്നു.പല മുന്‍ നിര എഫ്‌.എം.സി.ജി. കമ്പനികളും ഇത്‌ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ താല്‍പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.പക്ഷേ ഭീമമായ സാമ്പത്തിക ബാദ്ധ്യത എല്ലാരെയും മുന്നോട്ടെടുത്ത കാല്‍ പുറകോട്ട്‌ വലിപ്പിച്ചു. ഇന്നിപ്പോള്‍ ഒരു വമ്പന്‍ സ്രാവിനെയാണ്‌ നമുക്ക്‌ കാണാന്‍ അവസരം കിട്ടിയിരിക്കുന്നതെന്നും മെര്‍ജിങ്ങില്‍ ഷേഖിന്‌ താല്‍പര്യമില്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ സി.വി(കരിക്കുലം വിറ്റേ- ഹ! അല്ലെങ്കിലും അത്‌ വില്‍ക്കാനുള്ളതല്ലേ!!)എങ്കിലും സമര്‍പ്പിക്കാം എന്നൊക്കെ റാണിയ ഹെരാള്‍ഡിനെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി. ആ ക്വൊട്ടേഷനിലേക്കാണ്‌ ഹെരാള്‍ഡ്‌ എന്നെയും ഉള്‍പ്പെടുത്തിയത്‌.

വ്യാഴാഴ്ച ആയത്‌ കൊണ്ട്‌ ബേബി സിറ്റിംഗ്‌ ഇല്ല. കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഭര്‍ത്താവിനെ ഏല്‍പ്പിച്ച്‌ വേണം പുറത്തിറങ്ങാന്‍..പതിവില്‍കൂടുതല്‍ സമയം അമ്മയെ കാണുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ അവരും ഇപ്പോള്‍ സന്തോഷത്തിലാണ്‌.

ഏതായാലും പ്രതീക്ഷയ്ക്ക്‌ വകയുള്ളതല്ലേ.കുട്ടികളെ ചേട്ടനെ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ട്‌ പോകാന്‍ തയ്യാറായി.ഹെരാള്‍ഡ്‌ പിക്‌ ചെയ്യാന്‍ വരുമെന്നാണ്‌ ഏറ്റത്‌.ഓഫീസിന്‌ മുന്നില്‍ റാണിയയും കാത്ത്‌ നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്തിടെ പ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിച്ച നക്ഷത്ര ഹോട്ടല്‍ ആയ "പാര്‍ക്ക്‌ ഇന്‍" ന്റെ ലോബിയില്‍ ആണ്‌ അദ്ദേഹത്തെ കാണേണ്ടതെന്നും അനുമതി നേരത്തെ മേടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും റാണീയ പറഞ്ഞു.

യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ അവള്‍ തങ്ങള്‍ വരുന്നുണ്ടെന്നും ലോബിയില്‍ തന്നെ ഉണ്ടാവുമല്ലോ എന്നും ഉറപ്പിക്കാനായി ഷേഖിനെ ഫോണ്‍ ചെയ്തു. താനിപ്പോള്‍ "അല്‍ഖുവൈര്‍" എന്ന സ്ഥലത്താണെന്നും അവിടുത്തെ കെ.എഫ്‌.സി യുടെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കാനും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.ഷേഖിനെ റാണീയ മാത്രമെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഓഫീസില്‍ പി.ആര്‍.ഒ യോടൊപ്പം വന്ന് റാണീയ യെക്കണ്ട്‌ കമ്പനി ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള താല്‍പര്യം അദ്ദേഹം അറിയിക്കുകായിരുന്നുവത്രെ. ഷേഖ്‌ അബ്ദുല്‍ അസീസ്‌ ന്റെ ബി.എം.ഡബ്ല്യു. വോ മെഴ്സിഡിയസ്സോ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ കെ.എഫ്‌.സി യുടെ മുന്‍പില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ റാണിയ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..കാഴ്ചയില്‍ അദ്ദേഹം വളരെ സിമ്പിള്‍ ആണെന്ന്..

(to be contd.....)

"കഥക്കാലത്തിലേക്ക്‌" സ്വാഗതം!

2010-09-21T14:42:00.004+04:00

കഥകള്‍ കുട്ടിക്കാലത്തിന്റെ കവാടങ്ങള്‍ ആണ്‌. എന്റെ കഥക്കൂട്‌ എന്റെ പിതാവായിരുന്നു. കാസിം മാസ്റ്റര്‍ എന്ന അദ്ധ്യാപകനായ എന്റെ പിതാവ്‌.ഭൗതിക ശാസ്ത്രവും രസതന്ത്രവും ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിഷയങ്ങളെങ്കിലും ഹോം റ്റ്യൂഷനില്‍ ഇംഗ്ലീഷും ഒരു വിഷയം ആയിരുന്നു. മുടപ്പല്ലൂര്‍ എന്ന ഞങ്ങളൂടെ ചെറുഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികളുടെ ഹബ്‌ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വീട്‌.ഇംഗ്ലീഷ്‌ ക്ലാസ്സുകളില്‍ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ മാത്രമായിട്ട്‌ ഏട്ടന്മാരുടെയും ചേച്ചിമാരുടെയും ഒപ്പം ഞാനും കൂടുമായിരുന്നു.

ഒലിവര്‍ ട്വിസ്റ്റിന്റെ അനാഥത്വത്തിന്റെ വേദനകളില്‍ കണ്ണ്‍ നിറച്ചും ടോം സോയറിന്റെ കുസൃതിത്തരങ്ങളില്‍ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചും കൃസ്തുമസ്‌ സമ്മാനത്തിലെ ജിമ്മിന്റെയും ഡെല്ലായുടെയും ത്യാഗപൂര്‍ണ്ണമായ സ്നേഹത്തില്‍ അതിശയിച്ചുമൊക്കെ കഥക്കാലത്തിലേക്ക്‌ പതുക്കെ ഞാന്‍ നടന്ന് കയറുകയായിരുന്നു.

ബാലരമയും പൂമ്പാറ്റയും മലര്‍വാടിക്കും യുറീക്ക യ്ക്കും ഒക്കെ ഒപ്പം കുട്ടികളുടെ പ്രിയദര്‍ശിനിയും ചാച്ചാനെഹ്രുവും മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ.അ) യും പുരാണകഥകളൂം തന്ന് കാഴ്ച്ചപ്പാട്‌ വിശാലമാക്കുന്നതിന്റെ ആദ്യ പാഠങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം പകര്‍ന്നു തന്നു.

എന്റെ മൂന്നാം ക്ലാസ്‌ വേനലവധിക്കാലത്താണ്‌ '101 ബാലകഥകള്‍' എനിക്കും ചേച്ചിക്കുമായി അച്ഛന്‍ തന്നത്‌. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ എന്റെ കഥക്കാലത്തിന്‌ വേനലിന്റെ സമ്മിശ്ര സന്ധമാണ്‌ കിളിമൂക്കന്‍ മാവിന്റെ താണ കൊമ്പത്തിരുന്ന് ആയതില്‍ കുലുങ്ങി വായനയെ സ്നേഹിച്ച്‌ തുടങ്ങിയ ആ കാലത്തിന്‌ പഴുത്ത മാങ്ങയുടെ, ചേരിന്‍ പഴത്തിന്റെ വേലിപ്പടര്‍പ്പില്‍ വിരിഞ്ഞ്‌ കൊഴിഞ്ഞ്‌ നില്‍ക്കുന്ന മുല്ലപ്പ്പൂവിന്റെ, ഇഷ്ടികച്ചൂളയില്‍ നിന്ന് വരുന്ന ചൂട്‌ കാറ്റിന്റെ -പിന്നെ ആകാശം പൊട്ടിപ്പ്പ്പിളര്‍ന്ന് പെയ്യുന്ന പുതു മഴയുടെ ഒക്കെ മണമാണ്‌

കാലങ്ങളായി ഞാന്‍ കാത്ത്‌ വെച്ച ആ പുസ്ത്കം പൊടിഞ്ഞ്‌ പോകുന്നതിന്‌ മുന്‍പ്‌ കഥക്കാലത്തിലൂടെ നന്മന്‍സ്സുകള്‍ക്ക്‌ ആ ലോകം തുറന്നിടുകയാണ്‌..ഇപ്പോള്‍ വിശ്രമ ജീവിതം നയിക്കുന്ന എന്റെ സ്നേഹസമ്പന്നനായ പിതാവിന്‌, ആയിരങ്ങളുടെ പ്രിയ ഗുരുനാഥന്‌ ഞാനീ ശ്രമം സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.. എന്റെ ദക്ഷിണയായി..

...........
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരവേ നമ: "...

കഥക്കാലത്തിലേക്ക്‌ ഇതിലെ.. http://www.kadhakkaalam.blogspot.com/

കഥക്കാലം

ബ്ലോഗ്‌ ന്റെ അലങ്കാരപ്പണികള്‍ ചെയ്ത്‌ ഭംഗിയാക്കിത്തന്ന ഫൈസലിനുള്ള നന്ദി ഞാന്‍ കടമായി വയ്ക്കുന്നു...

പര്‍ദ്ദയും ചില അനുബന്ധ ചിന്തകളും.

2010-09-15T16:10:00.000+04:00

http://www.mathrubhumi.com/mb4eves/online/malayalam/kerala/women/articles/Pinmozhi-article-124443

ഈ ഒരു ലിങ്കും റൈഹാന ഖാസിയും മലയാളിയുടെ ഉറക്കം കെടുത്താന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ കുറച്ച്‌ ദിവസങ്ങള്‍ ആയി..

അനുബന്ധമായി എനിക്കും ചിലത്‌ പറയണമെന്ന് തോന്നുന്നു..പര്‍ദ്ദ ഉപയോഗിക്കാനും ഉപയോഗിക്കതിരിക്കനും സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ള ഗള്‍ഫ്‌ രാജ്യത്തിലാണ്‌(ഒമാന്‍) ഞാന്‍ ജീവിക്കുന്നത്‌.

പര്‍ദ്ദ ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു വ്യക്തിയാണ്‌ ഞാന്‍.ദൈവത്തില്‍ വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ടല്ല അത്‌.മാന്യമായി ഞാന്‍ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ടാണ്‌.വര്‍ണ്ണാഭമായ ഈ ലോകത്ത്‌ ഒരു കറുത്ത ശീലക്കുള്ളില്‍ എന്നെ പൊതിഞ്ഞ്‌ വെക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത്‌ കൊണ്ടും..ഈ വേഷം സ്ത്രീയെ കാമക്കണ്ണൂകളില്‍ നിന്ന് പരിരക്ഷിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ , പര്‍ദ്ദയണിഞ്ഞ്‌ ശിരോവസ്ത്രം ധരിച്ച്‌ റോഡിലൂടെ "നടന്ന്"(വാഹനത്തിലോ ഭര്‍ത്താവിന്റെ അകമ്പടിയോടെയോ പോകുന്നവര്‍ അല്ല) സാധാരണ സ്ത്രീകള്‍ക്ക്‌(പ്രത്യേകിച്ച്‌ ഹൗസ്‌ മെയിഡുകള്‍, ഏഷ്യന്‍ വംശജര്‍) കിട്ടാറുള്ള "ഹോങ്ക്‌' സും.."അസ്സ്ലലാമു അലൈക്കും" എന്ന ഏറ്റവും മാന്യമായ പദം പോലും ശ്ലീലതയുടെ അതിരിനപ്പുറം ഉപയൊഗിക്കുന്നതും എന്റെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകളാണ്‌.

അപ്പോള്‍ അതവര്‍ക്ക്‌ ശരീരം മറയ്ക്കാനോ കാമക്കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയോ എന്നതല്ല വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്‌ മറിച്ച്‌ "availabilty യുടെ" അടയാളമായാണ്‌ ഇവിടുത്തെ മിക്ക ലോക്കല്‍സും എന്തിന്‌ വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപെടുന്ന വിദേശികള്‍ വരെ കാണുന്നത്‌.. പര്‍ദ്ദ ധരിച്ച്‌ കാറോടിച്ച്‌ പോവുകയായിരുന്ന എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ മറ്റൊരാള്‍ പിന്തുടര്‍ന്നതും അതേ തുടര്‍ന്ന് അവള്‍ സാധാരണ വേഷത്തിലേക്ക്‌ ചുവട്‌ മാറിയതും അടുത്തിടെയാണ്‌. അത്‌ ഏഷ്യന്‍ വംശജയാണെന്നുള്ള ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ടാണ്‌. മറിച്ച്‌ ഒരു അറബ്‌ സ്ത്രീ പര്‍ദ്ദക്കുള്ളില്‍ (അല്ലാതെയും) പരിപൂര്‍ണ്ണ സുരക്ഷിതയാണ്‌ താനും.( എന്നാല്‍ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഏത്‌ പര്‍ദ്ദയ്ക്കുള്ളിലും സ്ത്രീ സുരക്ഷിതയല്ല. നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ Mass വൈകല്യം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു) തനിയെ സഞ്ചരിക്കേണ്ടുന്ന ഏഷ്യന്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക്‌ സുരക്ഷിതത്വത്തെക്കാളേറെ അരക്ഷിതാവസ്തയാണ്‌ ഇതു നല്‍കുന്നത്‌.
മറ്റൊന്ന് ശരീരഭാഗങ്ങള്‍ മറയാനാണ്‌ പര്‍ദ്ദ ധരിക്കുന്നതെങ്കില്‍, ഇപ്പോള്‍ അധികം പേരും ശരീരത്തില്‍ വെച്ച്‌ തയ്പ്പിചത്‌ പോലുള്ള പര്‍ദ്ദയാണ്‌ ഇടുന്നത്‌.അത്‌ വിപരീത ഫലമാണുണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് എടുത്ത്‌ പറയേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ!

മറ്റൊന്ന് മുസ്ലിം പെണ്‍കുട്ടി എന്ന പ്രശ്നം.. മുസ്ലിം പെണ്‍കുട്ടിയും ഒരു സാമൂഹ്യ ജീവിയാണ്‌ എന്നത്‌ ഈ സമൂഹം എന്നു മനസ്സിലാക്കുമൊ എന്തോ! സമൂഹത്തിലെ സദാചര കാവല്‍ക്കാര്‍ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നവര്‍ ആദ്യം വൃത്തിയാക്കേണ്ടത്‌ സ്വന്തം അകമാണ്‌..ജോലിപരമായ കാരണങ്ങളാന്‍ കുറച്ച്‌ കാലം തനിയെ താമസിക്കേണ്ടി വന്നു എനിക്ക്‌..ചില ദിവസങ്ങളില്‍ തനിച്ചിരിക്കലിന്റെ മുഷിവ്‌ മാറ്റാനും മറ്റുമുള്ള സുഹൃത്‌ സന്ദര്‍ശങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം കുറച്ച്‌ വൈകി വീട്ടില്‍ എത്തിയതിന്‌ ഒരു മുസ്ലിം പെണ്‍കുട്ടിക്ക്‌ ഇങ്ങനെ ആകാമൊ? എന്നാണ്‌ സഹപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ ചിലര്‍ തന്നെ ചോദിച്ചത്‌! ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞുമുള്ള ആരോപണങ്ങള്‍ വേറെ!..

മുഴുവനും പര്‍ദ്ദയണിഞ്ഞ്‌ നടക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളില്‍ പെണ്ണിന്റെ വെളിവാകുന്ന പാദങ്ങള്‍ പോലും വികാരത്തിനടിമപ്പെടുത്തുമത്രേ.പുറത്ത്‌ വരാത്ത ലൈംഗീക അരാജകത്വത്തിന്റെ മുഖങ്ങള്‍ ഏറെയുള്ളതും ഇവിടങ്ങളിലാണെന്നും ഓര്‍ക്കുക..

പര്‍ദ്ദ മുസ്ലിം വനിതയുടെ ഗ്ലോബല്‍ യൂണിഫോം ആക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ പുരുഷന്മാര്‍ തന്നെയാണ്‌.(അവര്‍ എന്ത്‌ കൊണ്ട്‌ നബിചര്യയുടെ ഭാഗമായ താടി വെക്കുന്നില്ല? കണങ്കാലിനു മുകളില്‍ വസ്ത്രം ഉയര്ത്തി ഉടുക്കുന്നില്ല? താടി വക്കാത്ത ആളൂകളുടെ തല വെട്ടുമോ ആവോ ഇനി!)..

ഗള്‍ഫുകാരുടെ ഭാര്യമാര്‍ വഴി(ഹൂറുല്‍ ഈന്‍ തുറക്കുന്നതിനും മുന്‍പ്‌ ാ‍മുന്‍പും നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മുസ്ലീം സ്ത്രീകള്‍ ദേഹം മുഴുവനും മൂടുന്ന തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നു. Obsolete ആയിപ്പോയ കാച്ചിയും മുണ്ടും ഒക്കെ തന്നെ ഉദാഹരണങ്ങള്‍..നെരിയാണിക്ക്‌ മുകളില്‍ മാത്രമേ അന്നത്തെ പുരുഷന്മാര്‍ തുണി ഉടുത്തിരുന്നുള്ളൂ.. ആ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനിടയിലേക്ക്‌, പുത്തന്‍ അറിവുകളും പുത്തന്‍ കൂറ്റ്‌ സംസ്കാരങ്ങളുമായി പല പല സംഘടനകള്‍ കടന്ന് വന്നു(അഹ്ലു സുന്നത്‌ വല്‍ ജമാ അത്ത്‌, മുജാഹിദ്‌ ഇരു വിഭാഗങ്ങളും, ജമാ അത്തെ ഇസ്ലാമി..പിന്നെ ഇസ്ലാം നാമധാരികളായ ഒരുപാട്‌ സംഘടനകളും..) ഇവയൊക്കെ സംസ്കാരത്തിന്റെ മൂല്യം ഉയര്‍ത്തുന്നതിന്‍ പകരം മൂല്യ ശോഷണം ആണ്‌ നമ്മുക്ക്‌ സംഭാവന ചെയ്തത്‌.! അറിവ്‌ കൂടുന്തോറും നമ്മുടെ മാനസിക നില കൂടുതല്‍ സങ്കുചിതം ആവുകയാണ്‌ ചെയ്ത്തത്‌.. (ഇത്‌ കേരളത്തില്‍ മാത്രം ദേശീയ തലത്തില്‍ എത്രയോ വേറെ..) ഇവയൊക്കെ നമ്മിലെ സഹിഷ്ണുത ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതിനു പകരം അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എതോക്കെയോ വൈരങ്ങള്‍ക്ക്‌ വളമിടുകയാണ്‌ ചെയ്തത്‌..
ഫലമോ ആരാധനാലയങ്ങള്‍ വടിവാളുടെയും ബോംബിന്റെയും ഒക്കെ സൂക്ഷിപ്പ്‌ കേന്ദ്രങ്ങള്‍ ആയി!

ഉടല്‍ മൂടുന്ന വസ്ത്ര ധാരണവും ശിരോവസ്ത്രവും ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാരണ രീതി മാത്രം അല്ല. ക്രൈസ്തവ സംസ്കാരത്തിലെ പുരാതന ചിത്രങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്‌ ശിരോ വസ്ത്രം ധരിച്ച സ്ത്രീകളെയാണ്‌.ഇന്നും ദേവാലയ സന്ദര്‍ശനങ്ങളില്‍ അവര്‍ തല മറയ്കാറുണ്ട്‌. സനാതന ധര്‍മ്മത്തിന്റെ പല സംസ്കാരങ്ങളിലും ഇത്‌ കാണാന്‍ കഴിയും. ഉത്തരെന്ത്യന്‍ സംസ്കാരത്തില്‍ ഇന്നും ഭര്‍ത്താവിന്റെ പിതാവിന്റെ മുന്‍പിലും മറ്റ്‌ മുതിര്‍ന്നവരുടെ മുന്‍പിലും അവര്‍ ഇന്നും ആ മര്യാദകള്‍ പാലിക്കുന്നും ഉണ്ട്‌.

നേര്‍മ്മയല്ലാത്തതും പ്രദര്‍ശന പരതയില്ലാത്തതും മാന്യവുമായ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നിടത്തോളം ഇങ്ങനെയൊറു രീതി അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാമോ? പിന്‍ബലമായി വധ ഭീഷണി പോലുള്ള കാടത്തങ്ങളും. പര്‍ദ്ദയില്‍ വസ്ത്ര ധാരണ സുഖവും സ്വാതന്ത്ര്യവും അനുഭവിക്കുന്ന ഒരുപാട്‌ പേരുണ്ട്‌.. അവര്‍ അത്‌ ധരിക്കട്ടെ.എല്ലാറ്റിനും മുകളില്‍ അമ്മയും ഭാര്യയും പെങ്ങളും സ്നേഹിതയും ഒക്കെ ആയ സ്ത്രീയെ ഉപഭോഗം എന്നുള്ള ഒരൊറ്റ ചിന്ത കൊണ്ട്‌ മാത്രം കാണാതിരിക്കുക.. ഒളിക്യാമറകള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ ഇന്നു പലരുടെയും മനസിലാണ്‌.ജിഹാദ്‌ അഥവാ വിശുദ്ധ യുദ്ധം നടത്തേണ്ടത്‌ ഒരോരുത്തരും സ്വന്തം സ്വത്വത്തോടാണ്‌..

ഒരു റിഹാന ഖാസിയുടെയോ മൈന ഉമൈബാന്റെയോ ഷരീഫ ഖാനത്തിന്റെയോ ഒക്കെ ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങള്‍ മാത്രം.

നിറങ്ങള്‍ മോഹിച്ച്‌ കരിമ്പടത്തിനുള്ളില്‍ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന എത്രയൊ ജന്മങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കാം..

പെരിയത്ത

2010-09-05T12:29:00.000+04:00

ഓര്‍മ്മവഴികളില്‍ തട്ടിത്തടഞ്ഞെത്തിയ പഴയ ഒരു പെരുന്നാള്‍ക്കാലം...

"നൂര്‍ജാനും കൊളന്തൈകളും വന്താച്ച്‌..." വൈകുന്നേരം ആറ്‌ മണിക്ക്‌ വരേണ്ടുന്ന കെ.ഇ.എം. ബസ്സിനെ രാവിലെ ആറു മണി മുതല്‍ കാത്ത്‌ നില്‍ക്കുന്നതാണ്‌ പെരിയത്ത.

അമ്മയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ബാഗും പിടിച്ച്‌ മേടിച്ച്‌ എന്റെയും അക്കയുടെയും കയ്യും പിടിച്ച്‌ പെരിയത്ത ഓടാന്‍ തുടങ്ങി.. വഴി നീളെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നൂര്‍ജാനും കൊളന്തൈകളും മരുമകനും വന്താച്ച്‌.." പെരിയത്ത ,എന്റെ അമ്മയുടെ അത്തയുടെ ജ്യെഷ്ടന്‍ ആണ്‌. വളര്‍ന്ന് പോയ ഒരു അപ്പുക്കിളിയുടെ ഭാവങ്ങളുള്ള ഒരു നീണ്ട മനുഷ്യന്‍.

പെരുന്നാള്‍ ഒലവക്കോട്ടുള്ള അമ്മ വീട്ടില്‍ കൂടാന്‍ ഞങ്ങള്‍ എത്തുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടാണ്‌ രാവിലെ മുതല്‍ക്കുള്ള കാത്ത്‌ നില്‍പ്പ്‌.

"ചെല്ലാ..മെതുവാ..ടാ..കൊളന്തൈകളുക്ക്‌ വലിക്കും"..ഇറം കോലായില്‍ വെറ്റിലച്ചെല്ലവുമായി കാലു നീട്ടി ഇരിക്കുകയായിരുന്ന കാലാമ ശാസിച്ചു,..വയലറ്റ്‌ നിറത്തിലുള്ള മുറി മുണ്ടും വെളുത്ത പെണ്‍കുപ്പായവും വെളുത്ത മേല്‍മുണ്ടും ഇട്ട്‌ പൊകല ഇടിക്കുക്യയിരുന്ന കാലാമ പല്ലില്ലാത്ത മോണ കാട്ടി ചിരിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ വിളിച്ചു.."പാപ്പാത്തീ... വാ:.."

ഇതിനിടയില്‍ പെരിയത്തായെ നോക്കി കാലാമ ഒരു ചെറിയ ഭീഷണി സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു. "കാലയിലെ പോനതാക്കും നീ. ഇര്‌ ചിന്നക്കണ്ണന്‍ വരട്ടും"

"നൂര്‍ജാന്‍ വരറതിനാലെ ല്ലിയാ..നീ ചിന്നക്കണ്ണങ്കിട്ടെ ചൊല്ലവേണ്ടാ..അവന്‍ എന്നെ മൂച്ചിത്തോട്ടത്തിലെ കൂട്ടീട്ട്‌ പോയി ചങ്ങല പോട്ടിടും"..സ്ഥാനം തെറ്റി ബട്ടണ്‍സിട്ട ഷര്‍ട്ടില്‍ തെരുപ്പിടിപ്പിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ പെരിയത്ത പറഞ്ഞു.
ഭ്രാന്തന്മാരെ ചങ്ങലക്കിടുന്ന കല്‍പ്പാത്തിയിലെ ഭ്രാന്താസ്പത്രിയെപറ്റിയുള്ള പേടിപ്പിക്കുന്ന കേട്ടറിവുകള്‍ ഉള്ളത്‌ കൊണ്ടാവാം പെരിയത്തായുടെ കണ്ണുകളില്‍ അകാരണമായ ഒരു ഭീതി നിറഞ്ഞത്‌ പോലെ..

കാലാമ വാല്‍സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു."സരി ..നീ പൊയി എതാവത്‌ ചാപ്പിട്‌..ചെല്ലാ.."

കാലാമ പെരിയത്തയുടെയും അത്തായുടെയും ഇളയമ്മയാണ്‌. അത്തയെ പ്രസവിച്ച്‌ കുറച്ച്‌ നാളുകള്‍ ക്ഴിഞ്ഞപ്പോളെക്കും അത്തായുടെ അമ്മ മരിച്ചത്രെ. അങ്ങനെ മമ്മുസാകുട്ടി രാവുത്തര്‍ എന്ന വലിയത്ത രണ്ടാമത്‌ കല്യാണം കഴിച്ചു. അതില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും ഉണ്ടായി. പക്ഷേ അവര്‍ക്ക്‌ ബുദ്ധിക്കുറവുള്ള ചെല്ലനെ കണ്ട്‌ കൂടായിരുന്നു..ഒരു നാള്‍ സമയത്തിന്‌ ചോറു കിട്ടാതെ കുട്ടികളായ ചെല്ലനും ചിന്നക്കണ്ണനും വീടിനടുത്തുള്ള കല്‍പാത്തി പുഴയുടെ പാലത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ പിണങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നുവത്രേ..ആ നേരത്താണ്‌ മമ്മുസാകുട്ടി രാവുത്തര്‍ പാടത്തു നിന്നും കാളവണ്ടിയില്‍ കറ്റ കയറ്റി വരുന്നത്‌."എന്ത്ക്ക്‌ ടാ ഇന്ത വെയിലിലെ ഇങ്കെ ഉക്കാന്തിട്ടിരുക്ക്‌?"

"ചിന്നമ്മ ചെല്ലനുക്ക്‌ ചാപ്പാട്‌ പോടലെ" ചിന്നക്കണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു. മക്കള്‍ക്ക്‌ ചോറു കൊടുക്കാതിരുന്ന ചിന്നമ്മയെ അപ്പോല്‍ തന്നെ മൂന്നും കൂട്ടി തലാക്ക്‌ ചൊല്ലിയത്രെ ഉഗ്രകോപിയായ രാവുത്തര്‍..

പിന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചതാണ്‌ കാലാമയെ..കാലാമ ചിന്നക്കണ്ണന്റെയും ചെല്ലന്റെയും അമ്മയുടെ അനുജത്തി തന്നെയാണ്‌..

അത്‌ കൊണ്ട്‌ അവര്‍ കാലാമ എന്നു തന്നെ വിളിച്ച്‌ പോന്നു..അവര്‍ മമ്മുസാകുട്ടി രാവുത്തരുടെ അഞ്ച്‌ മക്കളെകൂടി പെറ്റു. അധികം ദൂരത്തല്ലാതെയാണ്‌ മക്കളായ തമ്പിക്കുട്ടിയും അത്ത്‌റും കാസീനും സ്വലയയും ഖയറും ഒക്കെ താമസിക്കുന്നതെങ്കിലും കാലാമ ചിന്നക്കണ്ണനെയും ചെല്ലനെയും വിട്ട്‌ എങ്ങും പോയില്ല..

എല്ലവരുടെയും വാല്‍സല്യമായിരുന്ന എന്റെ അമ്മ എത്തിയത്‌ കൊണ്ട്‌ ആ പെരുന്നാള്‍ തലേന്ന്‌ വീട്ടില്‍ ചിന്നത്തമാരുടെയും കുപ്പീമ്മമാരുടെയും ബഹളമായിരുന്നു.

കൊളന്തൈകളുക്ക്‌ കടയിരുന്നു എതാവത്‌ വാങ്കിക്കുടുക്കകൂടാത്‌ എന്ന അത്തയുടെ ശാസനം ഉണ്ടെങ്കിലും അത്തയുടെ ഹെര്‍ക്കുലീസ്‌ സൈക്കിള്‍ കണ്ണില്‍ നിന്ന് മറയുന്നതിന്‌ മുന്‍പേ പെരിയത്ത ഓടിയിരിക്കും പിന്നെ വരുന്നത്‌. മുണ്ടിന്റെ കോന്തലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ ജിലേബി, തേന്‍ മുട്ടായി, മുറുക്ക്‌ ഒക്കെ കൊണ്ടായിരിക്കും...

ഫ്ലാഷ്‌ ബാക്‌ മെമ്മറിയില്‍ ഫിതര്‍ സക്കാത്തിന്‌ അളന്നെടുക്കുന്ന അരിയുടെ, പുതിയ ഉടുപ്പിന്റെ, മയിലാഞ്ചിയുടെ, ഉരുക്കുന്ന പശുവിന്‍ നെയ്യിന്റെ, അദുക്കള ഭാഗത്തെ കലമ്പലുകളും പിന്നെ ഏതൊക്കെയോ പേരറിയാത്ത ഗന്ധസ്മൃതികളും..

കാലാമയെയും പെരിയത്തയെയും എന്റെ അമ്മയെയും സ്വലയക്കുപ്പിയെയും ഒക്കെ കാലം തുടച്ചെടുത്തു..മയിലാഞ്ചി മണമുള്ള എത്രയോ പെരുന്നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞു..നാവിലെ തേന്‍ മുട്ടായിയുടെയും മുഷിഞ്ഞ ജിലേബിയുടെയും മധുരം ഇന്നും ബാക്കിയാവുന്നു...

**********************

കുറിപ്പ്‌ : പാലക്കാട്ടെ രാവുത്തര്‍ മുസ്ലീങ്ങള്‍ തമിഴ്‌ കലര്‍ന്ന മലയാളം ആണ്‌ സംസാരിക്കുക.
അക്ക:ചേച്ചി
കാലാമ :അമ്മയുടെ അനുജത്തി.
കുപ്പീമ്മ: അച്ഛന്റെ പെങ്ങള്‍(ഇവിടെ അമ്മയുടെ അച്ഛന്റെ പെങ്ങള്‍)
അത്ത: അച്ഛന്‍(അമ്മയുടെ അച്ഛനെയാണ്‌ ഇവിടെ അത്ത എന്ന് റഫര്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌)
പെരിയത്ത:(അച്ഛന്റെ ചേട്ടന്‍. ഇവിടെ മുത്തച്ഛന്റെ ചേട്ടന്‍)
വലിയത്ത: മുത്തച്ഛന്റെ അച്ഛന്‍
അപ്പുക്കിളി : ഖസാകിന്റെ ഇതിഹാസതിലെ ഒരു കഥാപാത്രം.
ചിന്നമ്മ:ഇളയമ്മ

മലബാര്‍ മുസ്ലീങ്ങളെപ്പൊലെ വെളുത്ത കാച്ചിമുണ്ടല്ല രാവുത്തര്‍ സ്ത്രീകള്‍ ധരിക്കുക്ക. കടും നിറങ്ങളിലുള്ള ആ മുണ്ടിനെ മുറി മുണ്ട്‌ എന്നാണ്‌ പറയുക

(21 മാര്‍ച്ച്‌ ......)

2010-08-22T13:47:00.002+04:00

(21 മാര്‍ച്ച്‌ ......)

ചിരിക്കുന്ന എന്റെ മുഖത്തിനു പിന്നിലെ കടുത്ത

ഏകാന്തതയെ നീ തിരിച്ചറിയുന്നുവൊ?

ആത്മാവ്‌ ഉരുകുന്നപ്പോഴാണെന്നറിയുമോ?

പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍..

ഹൃദയത്തിന്‌ കനം വെക്കുന്നതെപ്പൊഴെന്നറിയുമൊ?

പ്രണയവും വിരഹവും ഒന്നെന്നറിയുമ്പോള്‍..

എന്നിലേക്കുള്ള വഴികള്‍ ഇരുള്‍ മൂടിയതാണ്‌..ദുര്‍ഘടവും

നീ പിന്‍ വാങ്ങിക്കൊള്‍ക..

ഞാന്‍ തനിയെ താണ്ടേണ്ടുന്ന ഇരുള്‍വഴികള്‍..

എന്റെ മൗനം മുറിഞ്ഞ്‌ പോകുന്നു..

എന്റെ തേങ്ങലുകള്‍ നിന്റെ കേള്‍വിക്കുമപ്പുറം..

നിനക്ക്‌ തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ശബ്ദങ്ങളില്‍

ഒന്നിനി എന്റെ ശബ്ദവും..

പ്രണയം അഗ്നിയാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍

എരിഞ്ഞടങ്ങട്ടെ..

പ്രണയം ശൈത്യമാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍

ഉറഞ്ഞ്‌ പോകട്ടെ..

പ്രണയം വര്‍ഷമാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍

അലിഞ്ഞില്ലാതകട്ടെ..

അറിയുക എനിക്ക്‌ പൂത്തുലയാന്‍
ഇനി ഒരു വസന്തം ബാക്കി ഇല്ലെന്ന്‌..
അവശേഷിക്കുന്നത്‌ കൊടുംഗ്രീഷ്മത്തിന്റെ
ഉള്‍ത്തപം മാത്രം..

തുള വീണുപോയ എന്റെ ആത്മാവ്‌
ഇനി കുപ്പക്കൂനയില്‍..
എരിയുന്ന മുറിവുകളിലേക്ക്‌ വെള്ളിച്ചിറകുള്ള
മാലാഖമാരുടെ മൃദു സ്പര്‍ശം..സ്വപ്നങ്ങളില്‍...

നിങ്ങളെ ഞാന്‍ വെറുക്കുന്നില്ല..!!

2010-08-15T12:44:00.001+04:00

എനിക്ക്‌ കേള്‍ക്കേണ്ടാത്ത ശബ്ദങ്ങള്‍..

എനിക്ക്‌ നേരെ കല്ലെറിയുന്നുവരുടെ വിശുദ്ധ വചസ്സുകള്‍
എനിക്ക്‌ കാണേണ്ടാത്ത കാഴ്ചകള്‍..
രഹസ്യങ്ങള്‍ ചൂഴാന്‍ എനിക്ക്‌ ചുറ്റും
കൂര്‍ത്ത്‌ നില്‍ക്കുന്ന നോട്ടങ്ങള്‍..
നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളില്‍ കത്തുന്ന
സംശയത്തിന്റെ തീമുനകള്‍

ഞാനറിയാതെ പോവുന്നുവെന്നാണോ?

നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകളില്‍ എനിക്കുള്ള

ഊരുവിലക്ക്‌ ഞാന്‍ അറിയുന്നില്ലെന്നാണോ?

തെറ്റുകള്‍ എന്റേത്‌..
തെറ്റുകള്‍ക്കിടയിലെ ശരിയും..
ശരികള്‍ എന്റേത്‌..
ശരികള്‍ക്കിടയിലെ തെറ്റും..

ഞാന്‍ മനുഷ്യരെ സ്നേഹിച്ചു..
അതേറ്റവും വലിയ തെറ്റ്‌..(ശരി?!!)
അന്നേരം ഒരു മരത്തെയാണ്‌
സ്നേഹിച്ചതെങ്കില്‍ ഒരിത്തിരി
തണലെങ്കിലും ബാക്കിയായേനെ..!

വെറുതേ...

2010-07-28T13:34:00.001+04:00

തെളിച്ചമില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങള്‍..
തിരയടങ്ങിയ സമുദ്രം..
അറിയാത്ത ആഴങ്ങള്‍...
പിന്നെ പച്ചച്ച കാടുകള്‍..
തെളിഞ്ഞ്‌ കാണപ്പെട്ട നീര്‍ത്തടാകം..
ചവിട്ടടികളില്‍ ഉള്ളം കാലിലറിയുന്ന നനവ്‌..
അടക്കമില്ലാതെ പായുന്ന തൃഷ്ണകള്‍....
ഒരു ഫ്രെയിമില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കിള്ള ഉറക്കത്തിലെ അടുക്കില്ലാത്ത ട്രാന്‍സിഷനുകള്‍....

അമ്പിയ്ക്കും കമ്പിയ്ക്കും തന്നാലായത്‌!

2010-06-22T16:24:00.002+04:00

മുന്നറിയിപ്പ്‌

ഇതു ഒരു കഥയല്ല..യഥാര്‍ഥ സംഭവം ആണ്‌.

പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങള്‍..

1.'കൊടക്കമ്പി' എന്ന അപരനാമത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ധാരാസിംഗ്‌(പേരു വേറെയാണ്‌)

2.കുട്ടിത്തമുള്ള മുഖവും വലിയ കുടവയറുമുള്ള തടിയന്‍ അമ്പി.(പേരു വേറെയാണെന്ന്‌ പ്രത്യേകം പറയണ്ടല്ലൊ)

3.ആത്മാര്‍ഥതയും ഉത്തരവാദിത്തവും സ്വന്തം ജോലിയോട്‌ വളരെയധികം നീതി പുലര്‍ത്തുകയും എല്ലാ സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടെയും സ്നേഹബഹുമാനങ്ങള്‍ ഏറ്റ്‌ വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുരുപ്രസാദ്‌ എന്ന ഗുരുജി..

ഉപകഥാപാത്രങ്ങള്‍: കൊടക്കമ്പിയുടെ നിത്യവുമുള്ള പുലഭ്യം കേട്ട്‌ തഴമ്പിച്ച കുറച്ച്‌ കീഴ്ജീവനക്കാര്‍.. പലപ്പോഴായി ഉദ്യോഗ കാര്യങ്ങളിലെ ഉരസല്‍, കടം കൊടുത്ത്‌ കൈ പൊള്ളുക എന്നീ കാരണങ്ങളാല്‍ കൊടക്കമ്പിയെ ആക്രമണോല്‍സുകമായി നേരിടാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും പക്ഷെ കൊടക്കമ്പിയുടെ "മുകളിലെ" പിടിപാട്‌ കാരണം അമര്‍ഷം കടിച്ചൊതുക്കുകയും ചെയ്ത സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍.

സംഭവം : അതി സാധാരണമായ സംഭവം -പണമിടപാടിലെ ചതി.

സ്ഥലം: വളരെ സൗഹൃദാന്തരീക്ഷമുള്ള ഒരു അറബ്‌ രാജ്യത്തിലെ ഒന്നാം നിരയിലുള്ള ഒരു "അപ്പം" നിര്‍മ്മാണ സ്ഥാപനം.(ഡെയ്‌ലി ബ്രഡ്‌ അഥവാ അന്നന്നേക്കുള്ള അപ്പം തന്നെ)

വിശദീകരണം:

കുറച്ച്‌ ദിവസങ്ങളായി ഓഫീസില്‍ നിലനിന്ന് പോന്നിരുന്ന ആശങ്കയും ഉദ്വേഗവും നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇന്ന് പരിസമാപ്തി ആയി.

തുടക്കം:

കച്ചവട ദിനാന്ത്യങ്ങളില്‍ കണക്കെടുപ്പ്‌ കാര്യാലത്തില്‍ അടയ്ക്കേണ്ടുന്ന പണത്തില്‍ രണ്ട്‌ ദിവസത്തെ ബാക്കി ആദ്യമായി ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടതും മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തിയതും ശ്രീ.ഗുരുജിയാണ്‌.
അങ്ങനെയാണ്‌ അമ്പി രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നത്‌.അമ്പിയുടെ കീഴിലുള്ള 'ഡിപ്പൊ'യിലെ പണമിടപാടിലാണ്‌ പിഴവ്‌. അമ്പിയോട്‌ ഗുരുജി സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ ഉപദേശിച്ചു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് പണം അടച്ച്‌ തടി രക്ഷപെടുത്തിക്കോളാന്‍.സ്നേഹതിന്റെ രൂപത്തില്‍ പണം വരുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍,ഒരല്‍പ്പം ഭീഷണിയുടെ നിറത്തില്‍ അമ്പിയെ രായ്ക്കു രാമാനം പ്രധാന കാര്യാലയത്തില്‍ എത്തിച്ചു.

നില്‍ക്കക്കള്ളിയില്ലാതെ വന്നപ്പ്പ്പോള്‍ നിഷ്കളങ്കനായ അമ്പി "തത്തമ്മേ ...പൂച്ച പൂച്ച.."
കൊടക്കമ്പി എന്ന ധാരാസിങ്ങിന്റെ നിരന്തരമായ ഭീഷണിക്കും സമ്മര്‍ദത്തിനും വഴങ്ങി ടിയാന്റെ ഏതൊ അത്യാപത്ത്‌ നിവര്‍ത്തിക്കുവാനുമായി രണ്ട്‌ ദിവസത്തിനുള്ളീല്‍ തിരിച്ചേല്‍പ്പിക്കാമെന്ന ഉറപ്പിന്മേല്‍ ചെയ്തതാണെന്നും നീതിമാന്മാരായ മേലുദ്യോഗസ്ഥരുടെ മുന്‍പില്‍ വിനീത വിധേയനായി ഉണര്‍ത്തിച്ചു.കൊടക്കമ്പിയാണെങ്കില്‍ ചില രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെ തന്മയത്വത്തോടെ സംഭവം പാടേ നിഷേധിച്ചു.

അമ്പിയെ എന്തായാലും പ്രസ്തുത ആരോപണങ്ങളുടെ നിജസ്ഥിതി പുറത്ത്‌ വരുന്ന്നത്‌ വരെ കരുതല്‍ തടങ്കലില്‍ വെയ്കാന്‍ അടിയന്തരമായി രൂപീകരിച്ച അന്വെഷണക്കമ്മീഷന്‍ തീരുമാനിച്ചു.തടിമിടുക്കുള്ള ചില ഉപകഥാപാത്രങ്ങളുടെ മേല്‍നൊട്ടത്തില്‍ അങ്ങനെ അമ്പി പണയവസ്തുവായി നിലകൊണ്ടു.

ധാരാസിങ്ങ്ന്റെ വരവു ചെലവു കണക്കുകളെക്കുറിച്ച്‌ അന്വെഷണക്കമ്മിഷന്‍ തികഞ്ഞ ജാഗ്രതയോടെ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.
പുറത്ത്‌ വന്ന കുടിശ്ശിക കണക്കുകള്‍:

ടെലിഫൊണ്‍/ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ബില്ലുകള്‍:.............ക.
വീട്ട്‌ വാടക (6മാസത്തെ):..................ക
വിമാന യാത്രക്കൂലി(ട്രാവെല്‍ ഏജന്റിന്‌):..............ക
കമ്പനി വക ചരക്കുകള്‍(തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്‌), കയറ്റിറക്കു കൂലിയിനത്തില്‍ മുക്കിയത്‌:.................ക
ക്രഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഇനതില്‍ ബാങ്കിന്‌ അടയ്ക്കേണ്ടത്‌:.............ക

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ തുകകള്‍ എല്ലാം യഥാവിഥി "ത്രൂ പ്രോപ്പര്‍ ചാനല്‍" കൊടക്കമ്പി ഒപ്പിട്ട്‌ കൈപ്പറ്റിയതാണെങ്കിലും എത്തേണ്ട ഇടങ്ങളില്‍ എത്തിയിട്ടില്ലെനന്നത്‌ അന്വെഷണ കമ്മീഷന്‌ ബോധ്യപ്പെട്ടു.

കൊഞ്ച്‌ അല്ലെങ്കില്‍ ചെമ്മീന്‍ മാത്രം കഴിച്ച്‌ ശീലമുള്ള കുടുംബത്തിന്റെ അന്നം മുട്ടിക്കാതിരിക്കാന്‍ പെടാപ്പാടു പെടുന്നതിനടീയില്‍ വന്നു പെട്ട പലവ്യഞ്ജന(പലവഞ്ചന എന്നല്ല), മല്‍സ്യമാംസക്കച്ചവടക്കാര്‍, മറ്റ്‌ മാലോകര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കാനുള്ളത്‌.:..........ക(അത്‌ കമ്പനി കണക്കില്‍ പെടുന്നതല്ല)

സ്വന്തം മകള്‍ ആണ്‌ കട്ടതെങ്കില്‍ പോലും അവളുടെ കൈവെട്ടണമെന്നുള്ള അസാമാന്യ ധീരതയുള്ള നിയമത്തെയും കേട്ട്‌ കേള്‍വി മാത്രമുള്ള കിണര്‍ ജയിലുകളും ഒക്കെ ഉറക്കത്തിലെങ്കിലും പേടിപ്പിച്ചത്‌ കൊണ്ടാവാം കൊങ്കണ്‍ തീരത്തുള്ള ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ചെറു സംസ്ഥാനത്തില്‍ വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ സ്ഥാവര ജംഗമ വസ്തുക്കള്‍ ഒക്കെ വിറ്റ്‌ പെറുക്കി ആദ്യതെ നിഷേധ പ്രസ്താവനകള്‍ പാടെ മറന്ന് മറുത്തൊന്നും പറയാതെ കൊടക്കമ്പി കമ്പനിയുടെ നഷ്ടം നിവര്‍ത്തിച്ചു.ഇടയ്ക്ക്‌ ചില ആത്മഹത്യാഭീഷണിയും നിഷേധപ്രസ്താവനകള്‍ ഒക്കെ കോടക്കമ്പി വക ഉണ്ടായെങ്കിലും സമര്‍ഥരായ അന്വേഷണക്കമ്മീഷന്റെ മുന്‍പില്‍ അതൊന്നും വിലപ്പോയില്ല..

പരിസമാപ്തി

ആത്മാര്‍ഥ സേവനത്തിന്‌ ഗുരുജി യ്ക്ക്‌ കമ്പനി വക പരമ വീരചക്രം എല്ലാവരുടെയും മുന്‍പില്‍ വെച്ച്‌ നല്‍കി ആദരിക്കുകയുണ്ടായി..

കൊടക്കമ്പി എന്ന ധാരാസിങ്ങിന്റെ പ്രവര്‍ത്തിയ്ക്കും പ്രവര്‍ത്തി ദോഷത്തിനും കമ്പനി യാതൊരു ഉത്തരവാദിത്തവും ഏല്‍ക്കുന്നതല്ല എന്ന പത്ര പരസ്യം സഹിതം ആജീവനാന്ത നാടുകടത്തലിന്‌ ഉത്തരവായി

അമ്പിയെ മാപ്പുസാക്ഷിയാക്കിയെങ്കിലും കൃത്യവിലോപത്തിനും കമ്പനിമുതല്‍ അശ്രദ്ധമായി കൈകാര്യം ചെയ്തതിന്റെയും പേരില്‍ ജീവനക്കര്‍ക്ക്‌ ഒരു ഉദാഹരണം ആയിരിക്കനായി ജോലിയില്‍ നിന്നും പിരിച്ച്‌ വിട്ടു.

ഒരു ഉപകഥാപാത്രം വ്യാകുലമാതാവിന്‌ 101 മെഴുകുതിരിയും പായസവിതരണവും മുട്ടായി വിതരണവും നടത്തി സ്വയം സായൂജ്യം അടഞ്ഞു..

ഗുണപാഠം: ചൂടുവെള്ളത്തില്‍ വീണ്‌ മേലാസകലം പൊള്ളിപ്പോയ"ആശ്രിതവല്‍സരായ" കമ്പനിമേലാളന്മാര്‍ , വെറും പച്ചവെള്ളമായ സാദാജീവനക്കാരുടെ ആവശ്യം പോലും ഇനി കയ്യറപ്പോടെയെ പരിഗണീക്കൂ.

(വിവരണം:പേരു വെളിപ്പെടുത്താന്‍ ആഗ്രഹമില്ലാത്ത ഒരു ദൃസ്സാക്ഷി.)

ചോക്ലേറ്റ്‌ നിറമുള്ള കുട്ടി

2010-06-09T09:21:00.001+04:00

ചോക്ലേറ്റ്‌ നിറമുള്ള കുട്ടി

ഒരു അഭിനവ തത്വം:ജീവിതവും പ്രണയവും കാമവും വെവ്വേറെ ആണ്‌.അതല്ല, അത്‌ ഒന്നിനോടൊന്ന് ഇഴ ചേര്‍ന്നതാണെന്ന് നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ മൂഢന്മാരും മൂഢത്തികളും ആണ്‌.

വൈബ്രേഷന്‍ മോഡില്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്ന മൊബൈലിന്റെ മുരള്‍ച്ചയാണ്‌ പാതി മയക്കതില്‍ നിന്നും കാതറീനെ ഉണര്‍ത്തിയത്‌.

"വണ്‍ മെസ്സേജ്‌ ഇന്‍ ഇന്‍ബോക്സ്‌." 3 ദിവസമായി ഒരായിരം തവണയെങ്കിലും അതെടുത്ത്‌ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്‌.പ്രതീക്ഷാപൂര്‍വ്വം..

'സെന്റ്‌ മി യുവര്‍ അക്കൗണ്ട്‌ നമ്പര്‍-ശ്യാം.'

ഒരു വല്ലാത്ത ഈര്‍ഷ്യയാണ്‌ അവള്‍ക്ക്‌ തോന്നിയത്‌.വലത്‌ കൈ അറിയാതെ അടിവയറ്റിന്റെ പതുപതുപ്പില്‍ അമര്‍ന്നു.

എന്റെ കുഞ്ഞു ഘനശ്യാം...

പല രാത്രികളില്‍ തങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചുറങ്ങിയ നഗരത്തിലെ വാടകമുറി വിട്ട്‌ ദിവസങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പാണ്‌ ശ്യാം ,അവന്റെ സ്ഥായിയായ സ്നേഹത്തിലേക്ക്‌, ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ച്‌ നടന്നത്‌.

-ജീവിതം, അല്ലെങ്കില്‍ സൗകര്യപൂര്‍വ്വമുള്ള പൊളിച്ചെഴുത്തുകള്‍ -

അസാധാരണമാം വിധം മിടിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ ഒരു സാധാരണ ജോലി ദിവസത്തേയ്ക്ക്‌ അവള്‍ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.

വാലെന്റൈന്‍സ്‌ ഡേ അടുത്തിരിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ "ബെല്ല ഡെ റൊസ്‌"ന്റെ അലങ്കാരങ്ങള്‍ മുഴുവനും മാറ്റാനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു പകല്‍ മുഴുവന്‍..ചുവന്ന ഹൃദയങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ കടയ്ക്കു മുഴുവനും പുതു ചന്തം നല്‍കി, ഹൃദയാകൃതിയില്‍ അലങ്കരിച്ചു വെക്കേണ്ട ഡാര്‍ക്ക്‌ ചൊക്കൊലേറ്റുകള്‍..അജ്ഞാതരായ ഏതൊക്കെയോ പ്രണയികളെ കാത്തിരിക്കുന്ന കടും മധുരങ്ങള്‍...

എന്നിട്ടും അയഞ്ഞ എതോ നിമിഷത്തില്‍ മനസ്സ്‌ തിരിച്ച്‌ നടന്ന് പ്രഗ്നന്‍സി ഹോം ചെക്കിംഗ്‌ കിറ്റില്‍ പോസിറ്റിവ്‌ ഫലം തെളിയിച്ച രണ്ട്‌ ചുകന്ന വരകളില്‍ തങ്ങി നിന്നു.നിഗൂഢമായ ഒരു ഭാവത്തൊടെയാണ്‌ കാതറീന്റെ വിരലുകള്‍ മൊബെയില്‍ കീ പാഡില്‍ ദ്രുത ഗതിയില്‍ ചലിച്ചത്‌.."ഇറ്റ്‌ ഈസ്‌ യെസ്‌!"..ഇളം ചൂടുള്ള, രോമക്കാടായ അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ തല ചായചു നില്‍ക്കാനാണ്‌ അവള്‍ക്കന്നേരം തോന്നിയത്‌..മയില്‍പ്പീലിക്കണ്ണുള്ള കുഞ്ഞു ഘനശ്യാമിനെ സ്വപ്നം കണ്ട്‌ കൊണ്ട്‌..

നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചപ്പോള്‍, ആദി മനുഷ്യന്റെ ശബ്ദമാണ്‌ മറു തലയ്ക്കല്‍ കേട്ടത്‌...വെളിവാക്കപ്പെട്ട നഗ്നത അത്തിയിലകളാല്‍ മറയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ആദി മനുഷ്യന്റെ...പാപബോധം തീണ്ടിയ ആദി മനുഷ്യന്‍!.സ്ത്രീയാല്‍ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട ആദിമനുഷ്യന്‍...സര്‍പ്പത്താല്‍ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ.

വീണ്ടും..

സെന്റ്‌ മി യുവര്‍ അക്കൗണ്ട്‌ നമ്പര്‍-ശ്യാം.

ഫെബ്രുവരിയുടെ വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ തണുപ്പ്‌ പതുക്കെ വിട്ടു തുടങ്ങി..പെറ്റ്‌ പെരുകാനിരിക്കുന്ന ഉഷ്ണത്തിന്റെ മുന്നൊരുക്കമെന്നോണം..

നഗരത്തെ പച്ച പുതപ്പിക്കുന്ന പുല്‍ത്തകിടികളെ സ്പ്രിംഗ്ലറില്‍ നിന്നും ചീറ്റിത്തെറിക്കുന്ന വെള്ളം നനയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സൂര്യ രശ്മികള്‍ അതില്‍ മഴവില്ലു തീര്‍ക്കുന്നതും നോക്കി കാതറീന്‍ വേഗം നടന്നു..നടപ്പാത്തയില്‍ നിന്ന് വിട്ട്‌ പുല്‍ത്തകിടിയിലൂടെയായൈരുന്നു അവള്‍ നടന്നിരുന്നത്‌. പോയിന്റെട്‌ ഹീല്‍സ്‌ ഉള്ള ചെരുപ്പ്‌ പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ പൂണ്ട്‌ പോകുന്നത്‌ കൊണ്ടാവാം അതു ഒരു കയ്യില്‍ കോര്‍ത്ത്‌ പിടിച്ചായിരുന്നു അവള്‍ നടക്കുനന്ത്‌. ചവിട്ടടികളില്‍ നനവ്‌..

ഹൃദയവും ആമാശയവും വന്‍ കുടലും ചെറു കുടലും ഒക്കെ വെളിവാക്കുന്ന വിധത്തില്‍ ശരീരത്തിന്റെ മുന്‍ഭാഗം ചെത്തിയിറക്കിയ അനാട്ടമിക്കല്‍ മോഡല്‍.ഡോ.മധുശ്രീഗുപ്തയുടെ മേശപ്പുറം.

കുഞ്ഞുഘനശ്യാമന്മാര്‍ എവിടെയാവും കൈവിരലുണ്ട്‌ കൊണ്ട്‌ പതുങ്ങിക്കിടക്കുക? അല്ല അത്‌ ആദി മനുഷ്യന്റെ ശരീരം ആണ്‌..പുരുഷനെ വഞ്ചിച്ച കുറ്റത്തിന്‌ സൃഷ്ടിയുടെ നോവറിയാന്‍ ദൈവ ശാപം ലഭിച്ച സ്ത്രീയുടെതല്ല.

ഡോ.മധു ശ്രീ ഗുപ്തയുടെ മുന്നില്‍ കുറ്റവാളിയുടെ കണ്ണുകളോടെ അവള്‍ ഇരുന്നു.ലിപ്‌ ലൈനര്‍ അതിരിട്ട ചെറിയ ചുണ്ടുകളില്‍ ഭംഗിയുള്ള പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ച്‌ ഡോ.മധുശ്രീ പറഞ്ഞു.."റിലാക്സ്‌..ഐ വില്‍ ഡു ഇറ്റ്‌".

എ.റ്റി.എം ഇലെ അവസാന നാണയവും ചുരണ്ടി കൗണ്ടറില്‍ പണമടച്ച്‌ ഊഴത്തിനായി കാതറിന്‍ കാത്തു.

കൈകോര്‍ത്ത്‌ പിടിച്ച്‌ കണ്ണുകളില്‍ സന്തോഷം നിറച്ച ഒരു ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും എതിരില്‍.അവളുടെ കൈ അയാളുടെ മടിയില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നു.ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ കിഴുക്കാം തൂക്കായി കിടക്കുന്ന ഉണ്ണിയുടെ ഘട്ടം ഘട്ടമായുള്ള വളര്‍ച്ച വ്യക്തമാക്കുന്ന പോസ്റ്ററില്‍ അവര്‍ സാകൂതം നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു...

കാതറീന്റെ മൗനം പിടഞ്ഞു.

കുഞ്ഞേ..നീ ഭാഗ്യവാന്‍..സ്നേഹത്തില്‍ കുരുത്ത്‌ സ്നേഹത്തില്‍ പിറക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവന്‍..കുഞ്ഞു ഘനശ്യാം..അമ്മയോട്‌ പൊറുക്കുക..നീ അംഗീകരിക്കപ്പെടാത്തവനാണ്‌..പിതൃത്വം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവനാണ്‌.സൂര്യ തേജസ്സ്‌ ആവാഹിക്കുവാന്‍ ഈ അമ്മ കുന്തീദേവിയല്ല..നിന്നെ വളര്‍ത്താന്‍ ഒരു അതിരഥനും അവശേഷിക്കുന്നുമില്ല..

ഒബ്സര്‍വേഷന്‍ ടേബിളില്‍, കിടക്കുവാന്‍ ജീന്‍സിന്റെ ബട്ടണ്‍ അഴിച്ചപ്പോള്‍ അകത്തെവിടെയോ ഒരു സ്പന്ദനം..കിഴുക്കാം തൂക്കായി തുടയൊടുരസി നീ പിറന്നു വീഴേണ്ട യോനീമുഖത്തേക്ക്‌,ഡോക്റ്ററുടെ വെളുത്ത ഗ്ലൗസിട്ട കൈ കൊണ്ട്‌ നിനക്കുള്ള വിഷം തിരുകി.. മുലക്കണ്ണില്‍ വിഷം തേച്ച പൂതന!-നിന്റെ അമ്മ!

-കാമത്തിന്റെ ഒടുക്കം-

ഇഞ്ചക്ഷനുകള്‍ നല്‍കിയ തളര്‍ന്ന മയക്കം..എണ്ണ മിനുപ്പും, മയില്‍പ്പീലിക്കണ്ണും ഇരുണ്ട മുടിയഴകുമുള്ള കുഞ്ഞു ഘനശ്യാം അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ കൈകാല്‍ കുടഞ്ഞ്‌ ചിരിച്ചു.

ഉണര്‍ച്ചയില്‍...

തൊണ്ടയിലേയ്ക്ക്‌ തികട്ടി വരുന്ന മരുന്നിന്റെ കയ്പ്പിനൊപ്പം വീണ്ടും മൊബൈല്‍ അതേ മെസ്സേജ്‌ ശര്‍ദ്ദിക്കുന്നു.."സെന്റ്‌ മി യുവര്‍ അക്കൗണ്ട്‌ നമ്പര്‍.." തുടരെത്തുടരെ വരുന്ന മുരള്‍ച്ച കട്ട്‌ ചെയ്ത്‌ റിപ്ലൈ ബട്ടനില്‍ അവള്‍ വിരലമര്‍ത്തി..

"സംഹാരതിനു ചിലവഴിക്കേണ്ടി വന്ന അക്കങ്ങളുടെ കണക്കെടുക്കുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ എന്റെ ഘനശ്യാം നീയറിയുക..നമ്മുടെ കുഞ്ഞുഘനശ്യാം ചോക്ലേറ്റ്‌ ബ്രൗണ്‍ നിറത്തിലുള്ള രക്തക്കട്ടകളായി സാനിറ്ററി നാപ്കിന്റെ വെളുപ്പില്‍ അലിഞ്ഞില്ല്ലാതായി..എങ്കിലും ഘനശ്യാം നീയറിയുക.പ്രണയവും ജീവിതവും കാമവും വെവ്വെറെയാവുന്ന നീ നവയുഗത്തില്‍..ഞാന്‍ നിനക്കുള്ള പ്രണയം കരുതി വെച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ യുഗങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം...ഒരു യമുനാതീരവും ഇനി അതിന്റെ ഉള്ളുരക്കം അറിയാതിരിക്കട്ടെ"

"മെസ്സേജ്‌ ഡെലിവേഡ്‌"

-പ്രണയം മാത്രം..തുടര്‍ച്ച-

ശേഷം...

മൊബൈലിന്റെ ചുവന്ന ബട്ടണില്‍ അവള്‍ അമര്‍ത്തി പ്രസ്സ്‌ ചെയ്തു..

പഴയൊരോണം..

2010-02-21T15:03:00.002+04:00

ഇത്‌ ഇന്നിന്റെ ബാല്യമല്ല..ഇച്ഛാനുസൃതം റെഡിമെയ്ഡുകള്‍ കിട്ടൂന്ന കാലത്തിനു മുന്‍പേ..

മുറ്റത്തെ പൂക്കളത്തിന്‌ തമിഴന്റെ പൊള്ളുന്ന വിലയുള്ള പൂക്കളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടീ വരുന്നതിനും മുന്‍പെ...

ഓണസദ്യ ചാനല്‍ വിരുന്നുകള്‍ക്ക്‌ വഴി മാറുന്നതിന്‌ മുന്‍പേ ഉള്ള ഒരാറു വയസ്സുകാരിയുടെ ഓണനിനവുകള്‍..
ആറും നാലും ഒന്നരയും വയസ്സുള്ള എന്റെ മക്കള്‍ക്ക്‌ സമര്‍പ്പണം.

പഴയൊരോണം..

രാവിലെ മുതല്‍ ഗേറ്റില്‍ കാത്ത്‌ നില്‍ക്കുകയാണ്‌ ദേവൂട്ടി. കണ്ണൊന്ന് തെറ്റിയാല്‍ തുന്നക്കാരന്‍ വാസേവേട്ടന്‍ പോകും. രാത്രി മഴ പെയ്തത്‌ കൊണ്ട്‌, ഗേറ്റിന്റെ കമ്പിയില്‍ കുറേ വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ ഉണ്ട്‌., അത്‌ ഓരോന്നായി ഉള്ളം കയ്യില്‍ എടുക്കുകയാണ്‌ അവള്‍. വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ക്ക്‌ നനഞ്ഞ ഇരുമ്പിന്റെ മണം. ഇടക്കിടെ വാസേവേട്ടനെയും നോക്കുന്നുണ്ട്‌.എന്നും വെളുത്ത മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടുമിട്ട്‌, കുടവയറും കുലുക്കി, കക്ഷത്ത്‌ നീളത്തിലുള്ളൊരു കുടയും വെച്ചിട്ടാണ്‌ മൂപ്പര്‍ വരിക.കൃത്യം ഏഴേ മുക്കാലിന്‌. ഹൊ! ഇനിയെന്നാണാവോ മഞ്ഞപ്പട്ട്‌ പാവാട തുന്നിക്കിട്ടുക. ഓണത്തിന്‌ ഇനി എത്ര ദൂസന്നെണ്ട്‌.. അങ്ങനെ ദെവൂട്ടി അക്ഷമയോടെ നില്‍ക്കുമ്പോളാണ്‌, പിച്ചകപ്പന്തലിന്റെ ചുവട്ടില്‍ അമ്മ വച്ചിരിക്കുന്ന ഏതോ പൂച്ചട്ടിയുടെ വലിയ ഇലയ്ക്ക്‌ കീഴെയായി ഒരു കുരുവിക്കൂട്‌ കണ്ടത്‌. അതില്‍ രണ്ട്‌ കിളിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍.! തൂവലൊന്നും വന്നിട്ടില്ല.പാവങ്ങള്‍, പറക്കാന്‍ ആയിട്ട്ല്ലാ തോന്നുണു.അമ്മക്കിളീ എവിടെ? തീറ്റ തേടി പൊയതാവും ല്ലെ..നിങ്ങളെ ഞാന്‍ തൊടില്ല .തൊട്ടാപിന്നെ അമ്മക്കിളീ അടുത്ത്‌ വരില്യാത്രെ..അവടെ ഇരുന്നോ വൈന്നെരം വന്ന് നോക്കാം..അയ്യോ..വാസേവേട്ടന്‍ പൊയിട്ടുണ്ടാവും..മറന്നു..ഈ കിളിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ കാരണം.ഇനീപ്പൊ നാളെയാവണം തുന്നിക്കഴഞ്ഞൊന്നറിയണെങ്കില്‌...
ഉം.. അമ്മ വിളിക്ക്ണ്ട്‌..ദോശക്കല്ലില്‍ എണ്ണ പെരട്ടാന്‍ വാഴക്കണ മുറിക്കാനാവും..ഇന്നാള്‌ അലക്കണ കല്ലിന്റെ മോളില്‍ കേറി നിന്നാണ്‌ വാഴക്കണ മുറിച്ചത്‌.അങ്ങനെ വെള്ള ഷിമ്മീസില്‍ കറയും ആയി. തേങ്ങ പൊട്ടിക്ക്ണ്ട്‌ ആരോ..കുട്ടേട്ടന്‍ ആണോ എന്തോ..കുട്ടേട്ടന്‍ ആണെങ്കില്‍ ഓടിപ്പൊയിട്ടും ഒരു കാര്യൂല്ല.ഒരു തുള്ളീ തേങ്ങ വെള്ളം കിട്ടില്ല.കോളെജില്‍ പോവാന്‍ തൊടങ്ങിയ ശേഷം വല്യ ഗമയാ കുട്ടേട്ടന്‌..ബൈക്കില്‍ ഒന്ന്‌ കേറ്റാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട്‌ ഇത്‌ വരെ കേട്ടില്ല..വല്യ ഗമക്കാരന്‍. മുറ്റത്തെ ചെമ്പക മരത്തില്‍ മുത്തച്ഛന്‍ ഇട്ട്‌ തന്ന ഊഞ്ഞാലില്‍ കുട്ടേട്ടനെയും ഇരുത്തില്ല..മണിക്കുട്ടനെയും സ്വപ്നേം ദീപെയും മാത്രേ ഇരുത്തൂ.

അവരെ എന്താണാവോ കാണാത്തത്‌.അവര്‍ വന്നിട്ട്‌ വേണം പൂവിറുക്കാന്‍ പോകാന്‍..തൊടീല്‍ മുക്കുറ്റീം തുമ്പക്കുടവും ഒക്കെ ണ്ടാകും.എത്ര തുമ്പക്കുടം വേണം ഇത്തിരി പൂ കിട്ടണെങ്കില്‍..വേലീന്ന് മഞ്ഞരളിപ്പൂവും മുറ്റത്ത്ന്ന് നന്ദിയാര്‍ വട്ടവും വലിക്കാം ബാക്കിക്ക്‌.

തുമ്പികളും പൂമ്പാറ്റകളും ഒക്കെണ്ട്‌ മുറ്റത്തും തൊടി നിറച്ചും.മിനിഞ്ഞാന്ന് ഒരു തുമ്പിയെ പിടിക്കാന്‍ നോക്കിയതാ..കാലില്‍ മുള്ള്‌ കൊണ്ടു. ചോരയും വന്നു.അതീപ്പിന്നെ നൊണ്ടിയായി നടത്തം.ഇപ്പൊഴും ണ്ട്‌ കുറേശ്ശെ വേദന. അമ്മ പറഞ്ഞത്‌ തുമ്പിയെ പിടിക്കുന്നത്‌ പാപാണെന്നാ..അതോണ്ട്‌ ദൈവാത്രെ കാലില്‍ മുള്ള്‌ കുത്തിച്ചത്‌..ദൈവത്തിന്‌ ഭയങ്കര ശക്തിയാവും..ദൈവത്തിന്‌ ദേവൂട്ടിയോട്‌ ദേഷ്യം തോന്നീട്ടുണ്ടാവ്വൊ എന്തോ..

അവരെ കാണാനില്ല ..എന്നാ പിന്നെ കൊളത്തില്‍ പോയാലോ..വേണ്ട ഒറ്റയ്ക്ക്‌ പോയിട്ട്‌ പിന്നെ അമ്മ കണ്ടാ അത്‌ മതി.വേനക്കാലത്ത്‌ കനാലില്‌ വെള്ളം വരാത്തപ്പോ തൊടീലെ കൊളത്ത്ന്നാ പാടത്തേക്ക്‌ വെള്ളം തിരിച്ച്‌ വിടുക.നടുക്ക്‌ നെറയെ താമരപ്പൂക്കളാ..അടീല്‌ മല്‍സ്യകന്യകയും ഉണ്ടാവും.കുട്ടേട്ടനോട്‌ ചോദിച്ചപ്പോ, "നിനക്ക്‌ വട്ടാടി ദെവൂട്ടി" ന്ന് പറഞ്ഞു.വട്ടൊന്നും അല്ല. ചിത്രകഥാ പുസ്തകത്തിലുണ്ടല്ലോ. പിന്നെ സ്വപ്ന ഒരിക്കല്‍ കണ്ടിട്ടൂണ്ടത്രെ.!!

കൊളത്തിന്റെ മറ്റേ ഭാഗത്ത്‌ കൈതക്കാടാ..കൈത പൂക്കുമ്പൊ നല്ല മണാ..പക്ഷേ, കൈതക്കാട്ടില്‍ പാമ്പുണ്ടാവും. അതോണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ പോവില്ല. ഒരിക്ക അവിടെ പോയ ദിവസാണ്‌ പാദസരം കാണാതെ പോയത്‌. എന്നിട്ട്‌ എവെടെയൊക്കെ നോക്കി. പാടത്തും തൊടീലും കൊളക്കടവിലും ഒക്കെ തെരഞ്ഞു. അമ്മയോടു ചോദിച്ചപ്പൊ കണ്ടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നിട്‌ ശ്രദ്ധ ഇല്ലാതെ നടക്കണതിന്‌ ചീത്തയും പറഞ്ഞു.

പിറ്റേ ദിവസം ഉറങ്ങി എണീറ്റപ്പോ പാദസരം ഉണ്ട്‌ കാലില്‍.! അമ്മേടെ മുഖത്ത്‌ ഒരു കള്ളച്ചിരി. അമ്മയ്ക്ക്‌ വിരിപ്പിന്റെ ഉള്ളീന്ന് കിട്ടീയതാത്രെ.

ഈ സ്വപനെം മണീക്കുട്ടനും എവെടെപ്പോയി .ഇനി ഇന്നവര്‍ വരണീല്ലെ ആവോ..ഇന്നലെ ണ്ടാക്കിയ പൂക്കളം ഒക്കെ മഴയത്ത ഒലിച്ച്‌ പോയതിന്റെ സങ്കടം കൊണ്ടാവും. ഇന്നലെ നല്ല ഭങ്ങീള്ള പൂക്കളമായിരുന്നു. ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞപ്പൊ ഒരു പെരും മഴയത്ത്‌ ഒക്കെ ഒലിച്ച്‌ പോയി.

ങാ..ഇന്നവര്‍ വരില്ലായിരിക്കും.. ഇന്നവടെ മാതോല്‌ ഉണ്ടക്ക്ണ്ടാവും. അമ്മേം മുതശ്ശീം കൂടെ ഇവിടെം ണ്ടാക്കും മണ്ണ്‍ കുഴച്ച്‌ നീളത്തില്‌ എന്നിട്‌ അതിന്റെ മോളില്‍ പച്ഛീര്‍ക്കില്‍ കുത്തി നിര്‍ത്തും.ഈര്‍ക്കിലില്‍ ചെണ്ട്‌ മല്ലി പൂ കുത്തി നിര്‍ത്തും..എന്നിട്ട്‌ മാതോലിന്റെ നെറുകയില്‍ അരിമാവു കലക്കി ഒഴിക്കും. തിരുവോണതിന്റെ അന്നുണ്ടാക്കണ വല്യ പൂക്കളതിന്റെ നടുക്ക്‌ വെക്കും എന്നിട്ട്‌..നോക്കട്ടെ അവര്‌ മാതോല്‌ ണ്ടാക്ക്ക്കി കഴിഞ്ഞോാ എന്ന്.

ഇനി നാളേയാവാന്‍ എത്ര നേരണ്ടാവോ..വാസെവേട്ടനോട്‌ പറയണം വേഗം മഞ്ഞപ്പട്ട്‌ പാവാട തുന്നി തരാന്‍.

ദേവൂട്ടി പതുക്കെ സ്വപ്നയുടേയും മണിക്കുട്ടന്റെയും വീട്ടീലെക്കു നടന്നു. ഒരു കാല്‍ പൊക്കി വെച്ചാണ്‌ നടത്തം.എന്തായലും ഇനി തുമ്പിയെയും പൂമ്പാറ്റയെയും ഒന്നും പിടിക്കാന്‍ പോവില്ലെന്ന് അവള്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.

(മാതോല്‍= മാവേലിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച്‌ മണ്ണീല്‍ തീര്‍ത്ത്‌ വെയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിന്റെ പാലക്കാടന്‍ വാമൊഴി.)

ഉത്തിഷ്ഠതാ.. ജാഗ്രതാ..

2010-01-11T19:34:00.001+04:00

ഉത്തിഷ്ഠതാ ജാഗ്രതാ... പ്രാപ്യവരാന്‍ നിബോധതാ.. (എഴുന്നേല്‍ക്കൂ... ഉണര്‍ന്നിരിക്കൂ... ലക്ഷ്യപ്രാപ്തി വരെ യത്നിക്കൂ...)

ലോകം പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ആഹ്വാനം, നമുക്കെല്ലാവര്‍ക്കുമറിയുന്ന ഒരു യുവസന്ന്യാസിയുടേതായിരുന്നു... സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍... നരേന്ദ്രനാഥ്‌ ദത്ത എന്ന പേരില്‍ പൂര്‍വ്വാശ്രമത്തില്‍ അറിയപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണാര്‍ഥമാണ്‌ ഭാരതം എല്ലാവര്‍ഷവും ജനുവരി 12-ന്‌ ദേശീയ യുവജനദിനം ആചരിക്കുന്നത്‌. 1984 മുതലാണ്‌ ഇന്ത്യ ഗവണ്‍മന്റ്‌ ഇത്‌ ആചരിച്ച്‌ തുടങ്ങിയത്‌.

1863 ജനുവരി 12-ന്‌ കല്‍ക്കട്ടയില്‍ വിശ്വനാഥ ദത്തയുടെയും ഭുവനേശ്വരി ദേവിയുടെയും പുത്രനായാണ്‌ അദ്ദേഹം പിറന്നത്‌. ബാല്ല്യത്തില്‍ തന്നെ അപാരമായ ആത്മീയ ചിന്തകളുമായി ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നിരുന്നു നരേന്ദ്രന്‍... വേദപുരാണേതിഹാസങ്ങളില്‍ എന്ന പോലെ സംഗീതത്തിലും ഗുരു ബെനിഗുപ്തന്റെയും ഉസ്താദ്‌ അഹമ്മദ്‌ ഖാന്റെയും കീഴില്‍ അദ്ദേഹം പ്രാവീണ്യം നേടി.

മെട്രോപോളിറ്റന്‍ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ടിലും പ്രസിഡന്‍സി കോളേജിലുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസകാലഘട്ടം. ഈ കാലയളവിലാണ്‌ പാശ്ചാത്യ ചിന്തകരായ ഇമ്മാനുവെല്‍ കാന്റിന്റെയും ഹെര്‍ബര്‍ട്ട്‌ സ്പെന്‍സറിന്റെയും പോലുള്ളവരുടെ തത്ത്വങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം ആകൃഷ്ടനാവുന്നത്‌. പിന്നീട്‌ സ്പെന്‍സറിന്റെ 'ഇല്യൂഷന്‍' അദ്ദേഹം ബംഗാളിയിലേക്ക്‌ തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തു.

ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസരുമായുള്ള സമാഗമം ആണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതഗതിയെ മാറ്റിമറിക്കുന്നത്‌... പരമഹംസരില്‍ നിന്ന് അദ്വൈതവേദാന്തവും, എല്ലാ മതങ്ങളും പരമമായ ഏകസത്യത്തിലേക്ക്‌ മനുഷ്യനെ നയിക്കുന്നു എന്ന തത്വവും അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഭാരതത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യ മോഹങ്ങളിലും സ്വാമിജി ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം ചെറുതല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്താധാരകള്‍ ദേശീയനേതാക്കളായ മഹാത്മാഗാന്ധി, ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു, സുഭാഷ്‌ ചന്ദ്രബോസ്‌, അരബിന്ദോ ഘോഷ്‌ തുടങ്ങിയവരെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.

1893-ല്‍ ചിക്കാഗോയില്‍ നടന്ന സര്‍വമത സമ്മേളനത്തില്‍ അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിലൂടെ, ഭാരതീയ ദര്‍ശനങ്ങളുടെയും സനാതന മൂല്യങ്ങളുടെയും ആഴം പശ്ചിമദിക്കുകളിലും വ്യാപിക്കുകയും ഈ യുവസന്ന്യാസിക്ക്‌ അവിടങ്ങളിലും ആരാധകരും ശിഷ്യഗണങ്ങളും ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു...

ഭവഗത്‌ ഗീതയും ഇമിറ്റേഷന്‍സ്‌ ഓഫ്‌ ക്രൈസ്റ്റും ഒരു കമണ്ഡലുവുമായി ഭാരതത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളം കാല്‍നടയായും തീവണ്ടിയിലുമായി ചുറ്റിനടന്ന ആ പരിവ്രാജകന്‍ എവിടെ.. പുഷ്പഹാരങ്ങളും പരിവാരങ്ങളുമായി ആള്‍ ദൈവങ്ങള്‍ ചമഞ്ഞ്‌ അനല്‍പമായ ആര്‍ഭാട ജീവിതചര്യകളുമായി ഭക്തിക്കച്ചവടം നടത്തുന്ന ഇന്നത്തെ ആത്മീയാചാര്യന്മാര്‍ എവിടെ..!

തീണ്ടലും അയിത്തവും കൊടികുത്തിവാണിരുന്ന യുഗത്തില്‍ ഭാരതത്തിന്‌ അദ്ദേഹം എറിഞ്ഞുകൊടുത്ത ചോദ്യം, "കണ്മുന്നില്‍ കാണുന്ന മനുഷ്യരെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത നമുക്ക്‌ അദൃശ്യനായ ദൈവത്തെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയും?" എന്നതായിരുന്നു..

നോവുന്ന ആത്മാക്കളെ സ്നേഹിക്കാതെ, മതവാദ തത്വശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ ആണ്ടുപോകുന്ന യുവജനത ആ സിംഹഗര്‍ജ്ജനം ഹൃദയത്തില്‍ ഏറ്റുവാങ്ങണം... 'ഉത്തിഷ്ഠതാ ജാഗ്രതാ...'

നൂറ്റാണ്ട്‌ മുന്‍പ്‌ ജീവിച്ചുമരിച്ച ആ സന്ന്യാസിവര്യന്‍, കാവിയെ 'സിംബല്‍' ആക്കിത്തീര്‍ത്ത പാര്‍ട്ടി മന്ദിരങ്ങളിലല്ല, ഓരോ ഭാരതീയന്റെയും ഹൃദയത്തിലാണ്‌ കുടിയിരിക്കേണ്ടത്‌...

ആ തീക്ഷ്ണസന്ന്യാസം പൊലിഞ്ഞത്‌ 1902 ജൂലൈ 4-ന്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ 39-ആം വയസ്സിലായിരുന്നു.

അനുബന്ധം:

സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന പത്രങ്ങള്‍:

പ്രബുദ്ധഭാരത്‌, ഉദ്ബോധന്‍.

സുഭദ്ര

2009-12-12T16:34:00.000+04:00

The Touch of Affection
The aching need of what I Sought,
Leaves me out of all the fairs
My mask, too fine and serene,
My smile ugly, words worthless,
The mask is torn into pieces.
Still I wear a self conscious laugh
Facing the world out of its beauty
To frown with disdain
(Nanditha.K.S- 1987)

സുഭദ്ര..
ഞാന്‍ സുഭദ്ര..അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു പേരില്‍ എന്തിരിക്കുന്നു? എന്റെ ഒപ്പം സദാ ചരിക്കുന്നവള്‍ ..അവളെന്റെ നിഴലായിരിക്കാം, അല്ല അവളെന്റെ ആത്മാവു തന്നെയാണ്‌..

"അരെ..ഓ..സുഭദ്രാ..തും ക്യാ കര്‍തീ ഹെ?.." നാലാം നിലയിലെ അയല്‍ക്കാരി ബാല്‍ക്കണിയില്‍ നിന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്‌....അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ പുറകേ കൂടിയിരിക്കുന്ന ഗോവന്‍ പെണ്ണിനെ കുറിച്ച്‌ പറയാനാവും..അല്ലെങ്കില്‍ അവളൂടെ ജോലി ഭാരത്തെക്കുറിച്ച്‌..കേട്ടതായി നടിച്ചില്ല.ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് കരുതിക്കോട്ടെ.അവളെപ്പോഴും അങ്ങനെയാണ്‌..ഉയര്‍ന്നു വരുന്ന സ്വര്‍ണ്ണവിലയെക്കുരിച്ച്‌ ആകുലപ്പെടാനോ.. അടുത്ത സൂപ്പര്‍മാര്‍ക്കറ്റിലെ ഒന്നു വാങ്ങുമ്പോള്‍ ഒന്നു സൗജന്യം കിട്ടുന്ന എതെങ്കിലും ഓഫറിനെപ്പറ്റി പറയാനോ ആയിരിക്കും...

സുഭദ്ര അങ്ങനെയാണ്‌..ഒരു ബന്ധങ്ങളിലും അവള്‍ സത്യസന്ധ അല്ല.

അവളുടെ പ്രണയവും അങ്ങനെയാണ്‌..ഒരിക്കലല്ല..ഒരുപാട്‌ തവണ അവള്‍ പ്രണയിച്ചു..വെറുതെ ..വിഷാദം എന്തെന്നറിയാന്‍..ആത്മാവിനെ പൊള്ളിക്കുന്ന സൂര്യ ദര്‍ശനത്തിനായ്‌..പാമ്പ്‌ പടം പൊഴിക്കുന്നത്‌ പോലെ ഒാരോ പ്രണയവും ഉറിഞ്ഞ്‌ കളഞ്ഞു.ഉറഞ്ഞ മൗനത്തിന്റെ പുറ്റിലേക്ക്‌ മടങ്ങി..ഒാരോ തവണയും താന്‍ തേടി നടന്ന അര്‍ജ്ജുനന്‍ ഇതെന്നവള്‍ കരുതി..അവള്‍ പൊഴിച്ച പടം കണ്ടവര്‍ കരുതിക്കാണണം രക്ഷപെട്ടത്‌ ഉഗ്രവിഷമുള്ള നാഗത്തില്‍ നിന്നാണല്ലൊ എന്ന്‌..ആഞ്ഞ്‌ കൊത്താന്‍ തക്കം പാര്‍ത്ത്‌ കിടക്കുന്ന കരിനാഗം..

അവളെ ഗാഢമായി പ്രണയിച്ച കൃഷ്ണവര്‍ണ്ണമുള്ള അവളുടെ പ്രണയിതാവിന്റെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് അവള്‍ ചോദിചു..എന്റെ നെറ്റിയില്‍ നീ കുങ്കുമം ഇട്ട്‌ തരുമൊ? അവന്റെ മറുപടി സുഭദ്ര ശ്രദ്ധിച്ചുവോ? ഉത്തരങ്ങള്‍ സുഭദ്രയെ ബാധിക്കാറേ ഇല്ല..അവള്‍ സ്വാര്‍ഥ ആണല്ലോ..ആത്മസുഖത്തിന്‌ മാത്രം പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നവള്‍..

അവളുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയോട്‌ എന്നും അവള്‍ കലഹിച്ചു.വെറുതേ..സ്നേഹം എന്തെന്നറിയാന്‍..

അവളോടടുക്കുന്ന ബന്ധു ജനങ്ങളെയൊക്കെ അവള്‍ ആട്ടിയോടിച്ചു..ദേഷ്യപ്പെട്ടു..വെറുപ്പെന്തറിയാന്‍..

ഇന്റര്‍ നെറ്റിന്റെ കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനത്തിന്റെ ഒരു ജാലകപ്പാളിയിലിരുന്ന് ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ഈര്‍ഷ്യയോടെ പിറുപിറുക്കുന്നു. പ്രണയം- ചത്ത കുതിര ആണത്രെ..സൗഹൃദം -ഓട്ടക്കാശാണത്രെ,.ബിയര്‍ ഗ്ലാസ്സുകള്‍ക്ക്‌ ചുറ്റും സൗഹൃദം ഒതുങ്ങുന്നു എന്ന് പരിതപിക്കുന്നു..

ആണോ? ആയിരിക്കാം..

**************

ചെകുത്താന്റെ വിരല്‍പ്പാടുകള്‍ ശരീരത്തില്‍ പാടു വീഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു..ആ നഖക്ഷതങ്ങളില്‍ നിന്ന് ചോര കിനിയുന്നു..സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ചുട്ട്‌ ചാമ്പല്‍ ആക്കിയിട്ട്‌ ഇപ്പോള്‍ വെളിച്ചം തേടുകയാണ്‌.. ഇരുട്ടില്‍ വീണ്ടും ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഗന്ധം..

സ്റ്റുഡിയോ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ താഴെ പല നിറത്തിലുള്ള കാറുകള്‍ കാണാം..(നിര്‍ത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നതും..ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും) നീളന്‍ കുപ്പായം ധരിച്ച അറബികളൂം കറുത്ത വസ്ത്രത്താല്‍ മൂടപ്പെട്ട അറബ്‌ സ്ത്രീകളേയും കാണാം..അപ്പുറത്ത്‌ ഒരു ചതുപ്പ്‌ നിലവും അതിനുമപ്പുറത്ത്‌ തെരുവു വിളക്കുകളുടേ വെളിച്ചത്തില്‍ റൗണ്ട്‌ അബൗട്ടിനു മുകളിലൂടെ പാഞ്ഞ്‌ പോകുന്ന വാഹനങ്ങളൂം..

ഈ നഗരം ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിക്കുന്നു..സുപ്രഭാതം കേട്ടുണര്‍ന്ന രാവിലെകളിലേക്ക്‌ മനസ്സ്‌ തിരിച്ച്‌ നടക്കുന്നു.

ഒരിക്കല്‍ രാവിലെ ഉണര്‍ന്നെണീറ്റപ്പോള്‍,പുഴയില്‍ നിന്നും മണല്‍ വാരി വരുന്ന മോഹനനെ ആണ്‌ കണ്ടത്‌..മോഹനനു സിനിമ നടന്‍ അജിത്‌ ന്റെ ഛായ തോന്നി..ഇപ്പോള്‍ താഴെ നിരത്തില്‍ ആരൊക്കെയോ നിര്‍ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന വില കൂടിയ കാറുകള്‍ കഴുകുന്ന "ജിയൊര്‍ഡാനോ" യുടെ ബെല്‍റ്റും കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്സും ഒക്കെ ഇട്ട മറ്റൊരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍, മൊഹനനെ വീണ്ടൂം ഓര്‍മ വരുത്തി..മനസ്സിന്‌ വെറുതെ തോന്നുന്ന കോമാളിത്തരത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ പിന്‍ വലിഞ്ഞു..

വട്ടന്‍ തോന്നലുകള്‍ എന്ന പേരില്‍ കൂട്ടൂകാര്‍ ഒതുക്കാറുണ്ടങ്കിലും ഒറ്റക്കാവുമ്പോള്‍ ആ തോന്നലുകള്‍ ആരുടെയും അനുവാദത്തിനു കാത്ത്‌ നില്‍ക്കാതെ കേറി വരും..
ഒറ്റപ്പെടല്‍ എന്നാണില്ലാത്തത്‌?..ജീവിതത്തിന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകളിലിം ഏകാകിയാവുന്നു..

ആളും ആരവങ്ങളുമില്ലാതെ ആഘോഷങ്ങള്‍ കടന്ന് പോകുന്നു..

ആവലാതികള്‍ പറഞ്ഞ്‌ തീര്‍ക്കാമെന്ന് വെച്ചാല്‍ മൂളലുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ പ്രിയതമന്‍ ഉറക്കത്തിലേക്ക്‌ വഴുതി വീഴുന്നു..അല്ലെങ്കിലും ആവലാതികളും ഉപദേശങ്ങളും ആരുടെയും ഇഷ്ടവിഷയം അല്ലല്ലോ..

എന്നിട്ടൂം സുഭദ്ര ജീവിക്കുന്നു..

സ്വപ്നത്തിന്റെയും സത്യത്തിന്റെയും അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ മനസ്സിലാകാതെ.. കാലമറിയാത്ത മുഖമറിയാത്ത ദിശയറിയാത്ത പ്രണയവുമായി.

ഇന്നലെകളിലും ഇന്നുകളിലും നാളെകളിലും ആയി ജീവിച്ച്‌ കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു..പ്രണയത്തിന്റെയും നോവിന്റെയും നിഴലുകള്‍ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്‌.....അവളുടെ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങളുമ്മായി..

സുഭദ്രയെ നിങ്ങള്‍ക്കും വെറുക്കാം..സ്വഭാവശുദ്ധിയില്ലാത്തവളേന്നും ചാരിത്ര്യശുദ്ധി ഇല്ലാത്തവളെന്നും പറഞ്ഞ്‌ അപഹസിക്കാം..വചനം ആവര്‍ത്തിക്കട്ടെ..കല്ലെറിയുമ്പോല്‍ നിങ്ങളില്‍ പാപിയല്ലാത്തവര്‍ മാത്രം..

ഒമാന്‍ ഡയറി(21/11/2009)

2009-12-02T12:31:00.001+04:00

ആമുഖം

ജീവിതത്തിന്റെ പച്ചച്ചുവ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചില ദിവസങ്ങളിലെ ഓര്‍മ്മത്തുണ്ടുകള്‍..തൊണ്ടയില്‍ ഉപ്പു ചുവയ്ക്കുമ്പോളും കാളുന്ന മനസ്സോടെ പല തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുമ്പോളും ജീവിതം പൊരുതി ജയിക്കാനുള്ളതാണ്‌ പിന്തിരിയാനല്ല എന്ന ഉപദേശത്തോടെ പിന്‍ വിളി വിളിക്കാതെ എന്നും എനിക്ക്‌ മുന്നേറാന്‍ കരുത്ത്‌ പകരുന്ന എന്റെ ഊര്‍ജ്ജസ്രോതസ്സ്‌ ...എന്റെ പിതാവിന്‌ സമര്‍പ്പണം..പിന്നെ എന്റെ നിഴലിനും..

ഒമാന്‍ ഡയറി(21/11/2009)

ലേബര്‍ കോര്‍ട്ട്‌..ഇന്ന് മൂന്നാം സിറ്റിംഗ്‌ ആണ്‌..സിനിമകളില്‍ കണ്ട്‌ ശീലിച്ച വിസ്താരക്കൂടോ ഉരുവിടുന്ന പ്രതിഞ്ജാവാചകങ്ങളൊ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ഇന്നത്തെ സിറ്റിംഗ്‌ നു ശേഷമാണ്‌ കേസ്‌ വിധി തീര്‍പ്പിന്‌ വിടുന്നത്‌.

ഏത്‌ നാട്ടുകാരായാലും ഇവിടെ പരാതി സമര്‍പ്പിക്കേണ്ടത്‌ അറബിയിലാണ്‌..ഞങ്ങളുടെ സഹപ്രവര്‍ത്തക ലമ്യ അറബിയില്‍ തയ്യാരക്കിതന്ന പരാതി സമര്‍പ്പിക്കല്‍ ആയിരുന്നു ആദ്യ ദിവസം.വെയിറ്റിംഗ്‌ റൂമില്‍ വെച്ചിരുന്ന ബ്ലു ബട്ടണ്‍ ഉള്ള പാനല്‍ അമര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ടോക്കണ്‍ കിട്ടി...വസീം സര്‍, സഞ്ജീവ്‌ ഭയി, ഹെരാള്‍ഡ്‌ മൂസാക്ക,ഷാസിയ, നിയാസ്‌,ഞാന്‍ എന്നിവരടങ്ങുന്ന സംഘം ടോക്കണുകളുമായി അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന സ്റ്റീല്‍ കസേരകളില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. കമ്പനിയുടെ തകര്‍ച്ചയില്‍ നിനച്ചിരിക്കാതെ പെരുവഴിയില്‍ ആയിപ്പൊയ ഒരുപാട്‌ പേരില്‍ ചിലര്‍ മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍..പലരും പല ഘട്ടങ്ങളിലായി കോറ്റതിയെ സമീപിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങളെകൂടാതെ കാഴ്ചയില്‍ ഹസ്‌ മെയിഡ്‌ എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രണ്ട്‌ ഫിലിപ്പിനൊ സ്ത്രീകളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. തൊഴില്‍ സ്ഥലത്തെ പീഠനം ആവാന്‍ അവരുടെ വരവിന്റെ കാരണം.

ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടതില്‍ ഉള്ള വിഷമവും, കട്ട്‌ മുടിച്ച ലെബനീസ്‌ മാനേജ്മെന്റിനോടുള്ള അമര്‍ഷവും,ആറേഴു വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ പടുത്തുയര്‍ത്തിയ കരിയര്‍,സ്വരുക്കൂട്ടിയ ഗ്രാറ്റിവിറ്റി,മറ്റ്‌ ബെനിഫിറ്റ്സ്‌ ഇവയൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്കകള്‍ ഇവയൊക്കെ കുത്തി നിറച്ച മുഖഭാവവുമായാണ്‌ സീനിയര്‍ പൊസ്റ്റില്‍ ഉള്ള വസീം മുതല്‍ ആര്‌ വര്‍ഷമായി ഒഫീസിന്റെ കാവലും,സമയം തെറ്റാതെ എല്ലാരുടെയും ടേബിളില്‍ ചായ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മൂസാക്ക വരെ ഉള്ളവരുടെ ഇരിപ്പ്‌. ജനുവരിയില്‍ കല്യാണം നിശ്ചയിച്ച നിയാസിന്റെ ഉല്‍കണ്ഠ പറഞ്ഞ്‌ വെച്ച കല്യാണം അലങ്കോലപ്പെടുമോ എന്നതായിരുന്നു.(അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഗള്‍ഫ്‌ വരന്മാര്‍ക്ക്‌ വല്യ ഡിമാന്റില്ലാത്ത കാലമാണ്‌.അതിന്റെ കൂടെയാണ്‌ കൂനിന്മേല്‍ കുരു എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ പണി പൊയിരിക്കുന്നത്‌..)

അകത്ത്‌ പോയി എന്ത്‌ പറയണം എന്നത്‌ വസീമിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും നിര്‍ദ്ദേശം ലഭിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനിടയില്‍ ആണ്‌ എല്‍.സി.ഡി. ടെലിവിഷനില്‍ ടോക്കണ്‍ നമ്പര്‍ തെളിഞ്ഞത്‌.ആദ്യം വസീമിന്റെ ഊഴം ആയിരുന്നു. ആവെശത്തോടെ "എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പൊയി വിവരങ്ങള്‍ ധരിപ്പിക്കാം..നിങ്ങളും അത്‌ പോലെ പറഞ്ഞാല്‍ മതി" എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ മൂപ്പര്‍ അകത്ത്‌ കയറി.രണ്ട്‌ മിനിറ്റിനുള്ളില്‍ പുറത്ത്‌ വന്ന് "എവരിബഡി കം ഇന്‍" എന്ന് പറഞ്ഞു. "ഇങ്ങേര്‍ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചോ, കൊള്ളാമല്ലോ!" എന്ന ആത്മഗതത്തോടെ ഞങ്ങളും ആ മുറിയിലേക്ക്‌..അഞ്ചാറ്‌ പേരെ ഒരുമിച്ച്‌ കണ്ട അറബ്‌ ഉദ്യൊഗസ്ഥന്‌ ഹാലിളകി എന്ന് തോന്നുന്നു."കുല്ലു നഫര്‍ സെയിം ഷരീക്ക?"( എല്ലാവരും ഒരേ കമ്പനിയില്‍ ജോലി ചെയ്യുനന്വര്‍ തന്നെയോ?) എന്നയാള്‍ പല തവണ ആവര്‍ത്തിച്ചു. പരാതിക്കടലസ്സ്‌ നോക്കി ഓരോരുത്തരുടെയും പേര്‍ സമചതുരത്തില്‍ ഉള്ള കട്ടിക്കടലാസ്സില്‍ എഴുതി തന്നു. അതില്‍ 10-11-2009- യവും തലാത്ത(ചൊവ്വാഴ്ചാ‍ം സാഹ്‌:ഹംസ(സമയം അഞ്ച്‌ മണി) എന്നെഴുതി ഞങ്ങളെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. അപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ അമര്‍ഷം മുഴുവന്‍ വെളിവാക്കേണ്ട ദിനം ഇന്നല്ല.!!(വസീം ഒരു സേഫ്റ്റിക്ക്‌ ഞങ്ങളെ അകത്തേക്ക്‌ വിളിച്ചതായിരുന്നു.!!).തെല്ല് ജാള്യതയോടെ ഞങ്ങള്‍ "വസാറത്തുല്‍ ആമില"(നിയമ മന്ത്രാലയം എന്നായിരിക്കാം)യുടെ ഇടനാഴി വിട്ടു.

പകല്‍ മുഴുവന്‍ മറ്റൊരു ജോലി തേടി ഉള്ള അലച്ചിലും, എംബസി, വക്കീലോഫീസ്‌, എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള നിയമോപദെഷം തേടലും, സ്പ്പോണ്‍സറെ കാണാന്‍ ഉള്ള ശ്രമങ്ങളും, പലവിധ ചര്‍ച്ചകളും മറ്റുമായി പല ദിനങ്ങള്‍..ഇതിനിടക്ക്‌ കുട്ടികളുടെ പഠിത്തം,സ്കൂള്‍ ഫീസ്‌, വീട്ട്‌ വാടക തുടങ്ങിയ ജീവിതച്ചിലവുകള്‍ തരുന്ന മാനസിക സമ്മര്‍ദ്ദം മറ്റൊരു വശത്ത്‌. എങ്ങനെയും ജീവിതം മുന്നോട്ട്‌ തന്നെയാണല്ലോ.

അങ്ങനെ "യവും തലാത്ത" റൂവി ബദര്‍ അല്‍ സമാ ഹോസ്പിറ്റലിനടുത്തുള്ള ലേബര്‍ കോര്‍ട്ട്‌ മുറ്റത്‌ ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച്‌ കൂടി..താഴെ നിന്ന് കിട്ടിയ നിര്‍ദ്ദേശം അനുസരിച്ച്‌ ഒന്നാം നിലയിലുള്ള ഇന്‍ വെസ്റ്റിഗഷന്‍ റൂമിലേക്ക്‌ ഞങ്ങള്‍ നീങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ പരാതി വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ നിയുക്തനായ ലേബര്‍ ഒഫീസ്‌ പ്രതിനിധി "നിങ്ങള്‍ അല്‍പ നേരം കാത്തിരിക്കൂ..നിങ്ങളുടേ കമ്പനിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച്‌ ആരെങ്കിലും വരുമൂ എന്ന് നോക്കാം" എന്നു പറഞ്ഞു.

കമ്പനിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച്‌ വരേണ്ട ഹുസ്സൈന്‍ അല്‍ ലവാതി എന്ന പി.ആര്‍.ഒ. ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ വരില്ലെന്നത്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കുറപ്പായിരുന്നു. അതിന്‌ കാരണം അയാള്‍ പറയുന്നത്‌ വേദപുസ്തകത്തില്‍ കൈ വെച്ച്‌ "കസം ഖായാ" എന്നതാണ്‌..ഫൈനല്‍ സെറ്റില്‍മന്റ്‌ ഫയലുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് ചില ലെബനീസ്‌ ഫയലുകള്‍ മത്രം കുരുക്കുകളേതും ഇല്ലാതെ കമ്പനി വക്കീലിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക്‌ ഊരിപ്പോകുന്നത്‌ ഞാന്‍ (അറബി നാടാണെന്ന് ഓര്‍മ്മയിലല്‍തെ ഇടക്ക്‌ പൊങ്ങി വരുന്ന തൊഴിലാളി ബൊധം! അവശേഷിക്കുന്ന വിപ്ലവ ചിന്തകളുടെ ബാക്കി പത്രം!!) ചോദ്യം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായാണ്‌ അങ്ങനെൂരു ചടങ്ങ്‌ അരങ്ങേറിയത്‌. ഹുസ്സൈന്‍ അല്‍ ലവാത്തി വെദപുസ്തകത്തില്‍ക്‌ കൈ വെച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ " മെം ആപ്ലൊഗണ്‍ കെലിയെ ഖല്‍ബ്‌ ഭി ദേനെ കോ തയ്യാര്‍ താ..ലെകിന്‍ ഇസ്കി ഐസി കഹ്നേ കെ വജെ സെ മെം ഖുര്‍ ആന്‍ പെ ഖസം ഖാതാ ഹും..മെം ആപ്‌ ലൊഗൊം കെലീയേ ആയിന്ദാ ഹെല്‍പ്‌ നഹീ കരേഗാ"... എന്ന ഭീഷ്മ ശപഥം പോലെ ഉഗ്രശപഥം ചെയ്തത്‌..ലെബനീസ്‌ തല്‍പര കക്ഷികളുടെ പിന്വാതില്‍ സമീപനതിലൂടെ അല്‍പസ്വല്‍പം കീശവീര്‍പ്പിക്കുകയും ഇരട്ടത്താപ്പ്‌ നയം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹുസ്സൈനൊട്‌ "യു ആര്‍ ബയസ്ഡ്‌" എന്ന് ഈയുള്ളവള്‍ ഉരുവിട്ട്‌ പോയതാണ്‌ ഈ ഉഗ്ര ശപഥത്തിന്‍ ഹേതു. കമ്മ്യുണിസത്തിന്റെ അര്‍ഥങ്ങള്‍ പോലും നഷടപ്പെട്ട ഇന്നില്‍ വര്‍ഗ്ഗബോധം കൊണ്ട്‌ ഒന്നും നേടാനില്ലെന്ന് എന്നിലെ പഴയ സഖാവിനെ പിന്നീട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞ്‌ മനസ്സിലാക്കി. "-------, ഐ ഡോണ്ട്‌ ആക്സെപ്റ്റ്‌ യുവര്‍ വര്‍ഡ്സ്‌ എന്ന ഹുസ്സൈന്റെ കോപാവേശം പൂണ്ട വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ ,"ഇഫ്‌ യു ഡൊണ്ട്‌ അക്സെപ്റ്റ്‌ ഐ ഡോണ്ട്‌ കേയര്‍ എന്ന് കൂടെ അടിവരയിട്ട്‌ പറഞ്ഞ്‌ കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ രംഗം വിട്ടതോടെ ഹുസ്സൈന്‍ തന്റെ ശപഥത്തിന്റെ ശക്തി കൂട്ടി.

ഞങ്ങളുടെ ടീം അംഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇതിന്റെ പേരില്‍ എന്നോട്‌ അമര്‍ഷം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല പല ഭാഷകളില്‍ അവര്‍ ഹുസ്സൈന്‌ "ഗാലീ ദെനാ ശൂരു കിയാ.."അല്‍പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലേബര്‍ ഓഫീസറൊട്‌ ഹുസ്സൈന്‍ വരില്ലെന്ന് ഞങ്ങള്‍ അരിയിച്ചു. "കസം" എടുതിട്ടായലും അല്ലെങ്കിലും, സ്വദേശികളൂടെ കേസിനു പോലും അയാള്‍ ഇതു വരെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടില്ല.ദൈവത്തെ കാണൂക എന്നത്‌ ഒരു പക്ഷെ നടന്നെക്കാം. പക്ഷേ തലാല്‍ അല്‍ സവാവി എന്ന ഞങ്ങളുടെ ആദരണീയനായ സ്പോണ്‍സരെ കണ്ട്‌ കിട്ടുക എന്നത്‌ അതിലും കഠിനം ആണ്‌. കൊട്ടാര സദ്രുശമായ അദ്ദീഹതിന്റെ വീട്ടിന്റെ ഗേറ്റില്‍ ഉള്ള ഓഫീസ്‌ വരെ പോയി അദ്ദീഹത്തിന്റെ "മഹ്ഫൂസ്‌" എന്നു പേരുള്ള ഉത്തരേന്ത്യക്കാരനായ വീട്ട്‌ മനേജറെയും വെളുത്ത മയില്‍ അടക്കമുള്ള വളര്‍ത്ത്‌ പക്ഷി മൃഗാദികളെയും കണ്ട്‌ നിരാശയാടെ മടങ്ങേണ്ടി വന്നത ഓര്‍മ്മിക്കട്ടെ.! അങ്ങനെയുള്ള ശ്രീമന്‍ സവാവിയെ, ആറു മാസത്തെ ഔദ്യൊഗിക ജീവിത്തിനിടെ ഒരിക്കല്‍ പോലും നേരിട്ട്‌ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ലവാതിക്ക്‌ കോടതിയില്‍ പ്രത്യെകിച്ചൊന്നും ചെയ്യാന്‍ ഇല്ലെന്നത്‌ മറ്റൊരു പരമാര്‍ഥം.

ലേബര്‍ പ്രതിനിധിയോട്‌ വീണ്ടും ചെന്ന് ഞങ്ങള്‍ കാര്യം അവതരിപ്പിചു.ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പ്‌ വരെ തരക്കേടില്ലാതെ നടന്ന് വന്നിരുന്ന സ്ഥാപനം ആണെന്നും, ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പുണ്ടായ മാനേജ്‌മന്റ്‌/ഷെയര്‍ കൈമാറ്റത്തിലൂടെ ഇടിച്ച്‌ കയരിയ ലെബനാധിപത്യത്തിന്റെ പരിണതഫലമായുണ്ടായ കാലക്കേടാണീതെന്നും ഒക്കെ അദ്ദെഹത്തെ ധരിപ്പിചു. ആമര്‍ എന്നയിരുന്നു സുമുഖനായ ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ പേര്‌.അദ്ദെഹം ഞങ്ങളുടെ പരാതികള്‍ മുഴുവനും സശ്രദ്ധം കേള്‍ക്കുകയും അത്‌ മുഴുവന്‍ പകര്‍ത്തുകയും ചെയ്തിട്ട്‌ രേഖകളിലെങ്കിലും 30% ഷെയര്‍ വഹിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ സ്പോണ്‍സറൂമായി സം സാരിക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തിനോക്കാം എന്ന് ആമര്‍ ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു.അടുത്ത ബുധനാഴ്ച രാവിലെ 9 മണിക്ക്‌ അടുത്ത സിറ്റിങ്ങിനുള്ള തിയതിയും കുറിച്ച്‌ തന്നു.

അടുത്ത സിറ്റിങ്ങില്‍ ആമെറിനു ഞങ്ങളെ അറിയിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്‌ ശ്രീ.സവാവി യുമായി ഫോണില്‍ സംസ്സാരിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ്‌.പക്ഷെ കമ്പനി കൈമാറ്റം ചെയ്ത സ്ഥിതിക്ക്‌ 150 ഒാളം വരുന്ന ജോലിക്കാരുടെ പേരില്‍ ഒരല്‍പ്പം സഹതപിക്കാന്‍ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും ആ മഹനുഭാവന്‍ തയ്യാറല്ലത്രെ. ഞങ്ങളൂടെ അടുത്ത ശ്രമം "റിലീസ്‌" എന്ന പേപ്പറിനുള്ളതായിരുന്നു. ഈ കമ്പനിയില്‍ നിന്ന് ആ വിടുതല്‍ രേഖ കിട്ടിയെങ്കില്‍ മാത്രമേ മറ്റേതെങ്കിലും കമ്പനിയില്‍ നിയമപരമായി ജോലിക്ക്‌ കേറാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളു.ഞങ്ങളുടേ അഭ്യര്‍ഥന മാനിച്ച്‌ കമ്പനി വക്കീല്‍ റാല്‍ഫ്‌ ഹിജൈലിയുമായൊ ആശയവിനിമയം നറ്റത്തിയ ശേഷം റിലീസ്‌ കിട്ടുന്നതിന്‌ മറ്റ്‌ തടസ്സങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് ആമര്‍ അറിയിചു.അടുത്ത സിറ്റിങ്ങില്‍ മി.ഹിജൈലിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യതില്‍ റിലീസ്‌ ലഭ്യമാക്കാം എന്നുറപ്പും നല്‍കി.ഇതിനിടയില്‍ ഞങ്ങളില്‍ പലര്‍ക്കും പലയിടങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി ജോബ്‌ ഓഫറുകള്‍ കിട്ടിത്തുടങ്ങി..

അങ്ങനെ ഇന്ന് നാലു മണിക്ക്‌ വീണ്ടൂം ഞങ്ങള്‍ ആമെറിന്റെ മുറിക്ക്‌ മുന്നില്‍ പ്രതീക്ഷകളുമായി..ഞങ്ങളൊടോപ്പം സ്വദേശികളായ ഒരുപാട്‌ സഹപ്രവര്‍തകരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആമെറിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം റാല്‍ഫ്‌ ഹിജെലിയും "കസം" തെറ്റിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ ഹുസ്സൈന്‍ ലവാത്തിയും സന്നിഹിതരായിരുന്നു.റാല്‍ഫ്‌ ,അറബ്‌ വംശജനായത്‌ കൊണ്ട്‌ അവരുടെ ആശയവിനിമയം ആദ്യം അറബിയിലാണ്‌ നടന്നത്‌.

അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളൂം മുഖഭാവങ്ങളില്‍ നിന്നുമൊക്കെ വല്ല സൂചനയും കിട്ടുന്നുണ്ടൊ എന്ന് ശ്രമിക്കുകയയിരുന്നു എന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍. ഈ സമയം കൊണ്ട്‌ ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തെളിയുന്ന റാല്‍ഫിന്റെ നുണക്കുഴികളിലേക്കും, അല്‍പം പെണ്‍ചന്തമുള്ള അയാളുടെ സം സാര ശൈലിയിലേക്കും, വെളുപ്പില്‍ അതേ നിറത്തില്‍ എംബ്രൊയ്ഡറി ചെയ്ത്‌ ഒതുക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്ന ആമെറിന്റെ തലപ്പാവിലേക്കും, അലാദ്ദിന്‍ ആന്‍ഡ്‌ ജീനി എന്ന അറബിക്കഥയുടേ ഡിസ്നി ആവിഷ്കാരതിലെ അലാദീനെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുതുന്ന ആമെറിന്റെ മുഖത്ത്‌ മിന്നുന്ന പിങ്ക്‌ നിറത്തിലുള്ള മുഖക്കുരുകളിലെക്കും (അന്നേരം ആമെറിന്‌ എന്ത്‌ പ്രായം കാണും എന്നു കൂടെ വെറുതെ ഒന്നോര്‍ത്തു..) ഒക്കെ യാതൊരു ദുരുദ്ദ്യേശവും ഇല്ലാതെ വീക്ഷനം നടത്തുകയായിരുന്നു ഞാന്‍..അവര്‍ സംസാരിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആമര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കത്‌ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിശദീകരിച്ച്‌ തന്നു.

രത്നചുരുക്കതില്‍ കിട്ടാനുള്ള "ഡ്യൂസ്‌" ഒരു പേപ്പറില്‍ കമ്പനി സീല്‍ ഓടു കൂടെ അവരവരുടെ കയ്യില്‍ തരും...ആ താമ്രപത്രം ചില്ലിട്ട്‌ സൂക്ഷിക്കുയോ തട്ടിന്‍പുറത്ത്‌ സൂക്ഷിക്കുയാ ഒക്കെ അവനവന്റെ മനോധര്‍മം പോലെ..! കോടതി നൂലാമലകളൂം കമ്പനിയുടെ ബാങ്ക്രപ്സി ഡിക്ലറേഷനും ലിക്വിഡിറ്റിയും കയ്യിട്ട്‌ വാരലുകളൂം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ്‌ വല്ലതും ശേഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ വര്‍ഷങ്ങളുടെ സ്തുത്യര്‍ഹ സേവനതിന്റെ ആകത്തുക ഏതെങ്കിലും കാലത്ത്‌ കിട്ടിയെങ്കില്‍ ആയി.!മുന്‍പേപറഞ്ഞ അമര്‍ഷവും രോഷവും മറ്റ്‌ വികാരവിചാരങ്ങളൂമൊക്കെ കോടതി വിധിക്ക്‌ വിട്ടിട്ട്‌ ഇനി അടുത്ത പടിയിലേക്ക്‌ കടക്കാന്‍ ഓരോരുത്തരും തീരുമാനിച്ച്‌ കാണണം.ഇതൊക്കെ ഇവിടെ സാധാരണമാണ്‌. പോരാട്ടവീര്യം കെടുത്തി വെച്ച്‌ അവനവന്റെ അപ്പത്തിന്‌ വേണ്ടി അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന പ്രവാസിയുടേ തലക്ക്‌ മേല്‍ വീഴുന്ന അശനിപാതങ്ങളില്‍ ഒന്ന്‌ മാത്രം..

വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ തണലെങ്കിലും ഉള്ള ഞങ്ങളേപ്പൊലുള്ളവര്‍ക്ക്‌ അല്‍പസ്വല്‍പ്പം പൊരുതാനും മറ്റൊരു ജോലി സംഘടിപ്പിക്കാനും വലുതായ ബുദ്ധിമുട്ടൂകള്‍ ഒന്നും വരില്ല. പക്ഷെ ഇതിലും കഠിനമായ സാഹചര്യങ്ങളോട്‌ പൊരുതുന്ന എത്രയോ അണ്‍സ്കില്‍ഡ്‌ ലേബേര്‍സ്‌ ഈ നാടുകളില്‍ ഉണ്ട്‌..

കടന്ന് വന്ന വഴികളില്‍ മറക്കാനാവാത്ത ചിലരുണ്ട്‌..

അമേരിക്കന്‍ പാസ്സ്പൊര്‍ട്ടും വെളുത്ത തൊലിയുടെ അഹങ്കാരവും കാണിച്‌ ഭിന്നിപ്പിച്‌ ഭരിക്കുക എന്ന പഴയ തന്ത്രം വീണ്ടും ഏഷ്യന്‍ മനസ്സുകളില്‍ പരീക്ഷിച അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത പോലും ഇല്ലാത്തവരെ തൊലി നിറത്തിന്റെ വ്യത്യാസത്തില്‍ മാത്രം വന്‍ ശമ്പളതില്‍ നിയൊഗിച്ച്‌ കമ്പനിയുടെ ആണിക്കല്ലിളക്കി അവസാനം രായ്ക്കുരാമാനം സ്ഥലം വിട്ട ബഹുമാനപ്പെട്ട എം.ഡി. "ജോസഫ്‌ അത്തയ." വംശീയതയുടേ മറ്റൊരു പതിപ്പ്‌..

വാനിഷിംഗ്‌ ആക്റ്റ്‌ നടതുന്ന വമ്പന്‍ മജീഷ്യന്മാരെ പോലും അമ്പരന്ന് പോകും വിധം മെര്‍സിഡിയസ്‌ ബെന്‍സും വൊക്സ്‌ വാഗണൂം ഉള്‍പ്പെടേയുള്ള കമ്പനി കാറുകള്‍ നിന്ന നില്‍പ്പില്‍ അപ്രത്യക്ഷമാക്കിയ ജലാല്‍ ഗൊസ്സെന്‍ എന്ന എച്‌.ആര്‍ വിദഗ്ദനും ഒത്താശ ചെയ്ത്‌ കൊടുത്ത ലവാതിയും...അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ അമ്പലം വിഴുങ്ങികള്‍ ഒരുപാടുണ്ട്‌..

എന്തിന്‌ വെറുതേ നിരാശയൂടെ കട്ടി കൂട്ടുന്നു! "എതിര്‍ വാ" മിണ്ടാന്‍ നിന്നാല്‍ നമ്മുടെ അടുപ്പത്ത്‌ അരി വേവാന്‍ ഇനിയും സമയം പിടിക്കും.. "കാട്ടിലെ തടി..തേവരുടെ ആന...നമുക്കെന്ത്‌ ചേതം.. " നമ്മര്‍ കൊയ്ത്‌ കൂട്ടിയത്‌ മറ്റാരൊക്കെയോ അളന്ന് കൂട്ടുന്നത്‌ നെടുവീര്‍പ്പോടെ നോക്കി നില്‍ക്കാന്‍ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ട മിഡില്‍ക്ലാസ്സ്‌ ജന്മങ്ങള്‍..!

നന്ദി പൂര്‍വം ചിലരെ സ്മരിക്കട്ടെ..

ഒരു ലാഭേഛയും കൂടാതെ ഒമാനിലെ സാമൂഹ്യ പ്രശ്നങ്ങളിലെ നിതാന്ത സാനിദ്ധ്യമായ പി.എം.ജാബിര്‍ എന്ന ജാബിര്‍ ഇക്ക. വ്യക്തമായ ഉപദേശം തന്ന അദ്ദെഹം, എല്ലാ ഘട്ടത്തിലും ഏത്‌ സഹാത്തിനും സന്നദ്ധനായ ഇന്ത്യന്‍ എംബസി സെക്കന്റ്‌ സെക്രട്ടരി ശ്രി.ബാനര്‍ജീ.എംബസ്സി ലായര്‍ ശ്രീമതി ദീപ, പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ സംശയങ്ങള്‍ക്കും ആശങ്കകള്‍ക്കും മീതെ വളരെ ക്ഷ്മയോടെ ഞങ്ങളൂടെ പരാതികള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്ത ലേബര്‍ ഉദ്യൊഗസ്ഥന്‍ ആമര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍....അവകാശങ്ങള്‍ കിട്ടൂന്നതും കിട്ടാതിരിക്കുന്നതും ഇനി വിധി ഹിതം പോലെ..

മധുരം നഷ്ടമായ ഒരു ഓര്‍മ്മ...

2009-11-22T15:39:00.000+04:00

വീണുകിട്ടിയ ഒരു ഒഴിവുദിവസം ഉറങ്ങിത്തീർക്കുകയായിരുന്നു.. "ചേച്ചീ.. ചേച്ചീ.. ആരൂല്ലേ?" എന്നുള്ള വിളികേട്ടാണ്‌ ഉണർന്നത്‌. 'ഈ ഉറക്കം നശിപ്പിക്കാൻ വന്നതാരാണ്‌? "കുടുംബശ്രീ"ക്കാരെ കൊണ്ട്‌ തോറ്റു' എന്നൊക്കെ പിറുപിറുത്താണ്‌ വാതിൽ തുറന്നത്‌..

"ഹാ, ആരിത്‌? 'മുതിര'യോ? നീയിതെന്താ.. പണിക്കൊക്കെ പൂവാൻ തൊടങ്ങിയോ?"

"ഇക്കുട്ടിന്റെ ഒരു കാര്യം.." അവൾ വലിയ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി ചിരിച്ചു..

അവളുടെ പേരു് 'മധുര' എന്നാണ്‌. എല്ലാവരും അവളെ 'മതുര' എന്നാണ്‌ വിളിക്കുക.. ഞാൻ 'മുതിര' എന്നവളെ വിളിക്കും. അവൾക്കെന്നെക്കാൾ മൂപ്പുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ആ വിളിയിൽ അവൾക്കും പരിഭവമില്ലായിരുന്നു..

അമ്മയുടെ തറവാടിന്റെ പുറകിലായിരുന്നു അവളുടെ വീട്‌; അവളുടേതല്ല, അവളെ കല്ല്യാണം കഴിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന വീട്‌.. മധുരയ്ക്ക്‌ കറുപ്പുനിറമായിരുന്നു, പക്ഷെ അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകൾക്ക്‌ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു; നെറ്റിയിൽ വലുതായിടുന്ന ചുവന്ന പൊട്ടിനും..

കുഞ്ചിയമ്മയുടെ മകനായ ചെല്ലൻ ആണ്‌ അവളുടെ ഭർത്താവ്‌. ചെല്ലന്‌ ഒരു കാലിന്‌ സ്വാധീനക്കുറവുണ്ട്‌.. എപ്പോഴും അസംതൃപ്തവും അസ്വസ്ഥവുമായ ഒരു ഭാവമാണ്‌ അയാളുടെ മുഖത്ത്‌.. നെറ്റിയിൽ ചുളിവ്‌ വീഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന രണ്ടുവരകൾ ആ ഭാവത്തെ എടുത്ത്‌ കാണിക്കും..

മധുരയാവട്ടെ ദിവസം മുഴുവൻ വീട്ടുജോലികളിൽ വ്യാപൃതയായിരിക്കും.. പതുക്കെ പതുക്കെ അവളുടെ ചിരി മാഞ്ഞുതുടങ്ങി. അതിന്റെ കാരണം എന്താണെന്നെനിക്കറിയില്ല. ഒഴിവുദിവസങ്ങളിൽ അമ്മയെ കാണാനുള്ള പാച്ചിലിൽ ആണ്‌ അവളെ കാണാറുള്ളത്‌. പൈപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം കൊണ്ടുപോവുകയോ ഒരുകുന്ന് തുണിയലക്കി പുഴയിൽ നിന്ന് വരികയോ വിറകുകെട്ട്‌ ചുമന്നുകൊണ്ട്‌ പോവുകയോ ഒക്കെയാവും അവൾ.. എന്റെ സ്കൂട്ടി അവളുടെ അരികിൽ ചേർത്തുനിർത്തി പേടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു ഞാൻ എപ്പോളും. "ഇന്റെ കുട്ടിക്കളി ഇനീം മാറീല്ല ല്ലേ.." എന്നവൾ പരിഭവിക്കുന്നത്‌ കാണാൻ നല്ല രസമാണ്‌.

ഇപ്പോഴിതാ അവൾ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു.. "മോളേ, ത്തിരി വെള്ളം തായോ.." എന്നു പറഞ്ഞ്‌ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പിനോയിൽ സഞ്ചി താഴെവച്ച്‌ അവൾ ഉമ്മറപ്പടിയിലിരുന്നു. വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുത്തശേഷം, അവളുടെ വീർത്തുവരുന്ന വയർ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.. "നീയെന്തിനാ ഈ വയ്യാത്ത സമയത്ത്‌ ഇതൊക്കെ തൂക്കിപ്പിടിച്ച്‌ വെയിലത്ത്‌ നടക്കുന്നത്‌?"

"ചെല്ലണ്ണന്‌ വയ്യ.. സെന്ററിങ്ങ്‌ പണീന്റെ എടേൽ ബിൽഡിങ്ങിന്റെ മോളീന്ന് വീണു..അമ്മക്കും വയ്യ, വല്ല്യ പാടാണ്‌. ഇണ്ടായിരുന്ന പൊന്നും പൊടീമൊക്കെ വിക്കൂം പണയം വെക്കൂം ഒക്കെ ചെയ്തു.."

ശരിയാണ്‌, അവളുടെ കഴുത്തിൽ, ഒരു കറുത്ത ചരടിൽ താലി കോർത്തിട്ടിരിക്കുന്നു.. മൂക്കിലുണ്ടായിരുന്ന വെള്ളക്കൽ മൂക്കുത്തിയുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ ഒരു ദ്വാരം മാത്രം അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾക്കുവേണ്ടി റോസ്‌ നിറത്തിലുള്ള പിനോയിൽ ഞാൻ മേടിച്ചു. തീയുരുകി വെയിലായി വീഴുന്ന പാലക്കാടൻ നട്ടുച്ചയിലേക്കവൾ വീണ്ടുമിറങ്ങി; രണ്ടുകയ്യിലും പിന്നെ വയറ്റിലും ഭാരവുമായി..

പിന്നെയും ഒന്നുരണ്ടുതവണ അവൾ വന്നു.. സ്വതേ ഒരൽപ്പം മഞ്ഞ നിറമുള്ള അവളുടെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ മഞ്ഞച്ചു കാണപ്പെട്ടു. പിന്നെ കുറേ നാളുകൾ അവളെ കണ്ടതേയില്ല; തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഞാനും മറന്നു.

പിന്നെയൊരുനാൾ അമ്മയെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു, "അമ്മാ, മധുരയിപ്പോൾ എവിടെ? അവളെ കണ്ടിട്ട്‌ കുറെയായി.. അവൾ പ്രസവിച്ചോ?"

"അപ്പോ നീ അറിഞ്ഞില്ലേ? ആ പെണ്ണു് ചത്തു, പ്രസവത്തിൽ.. കുറെ കഷ്ടപ്പെട്ടു; സഞ്ചീം തൂക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള അലച്ചിലും വൈന്നേരം അവന്റെ ഇടീം ചവിട്ടും.. അത്‌ പോയി.. കുട്ടീണ്ട്‌, അതിനെ ഓൾടെ വീട്ടാര്‌ കൊണ്ട്പോയി.."

അന്ന് ഞാൻ ഏറെ ദു:ഖിതയായിരുന്നു...

ഒരു രാത്രിക്കുറിപ്പ്‌~

2009-10-12T14:54:00.001+04:00

ഒരു രാത്രിക്കുറിപ്പ്‌...1

ഉച്ചക്ക്‌ ഒരു 3 മണിയോടെ ഇന്റര്‍കോമില്‍ സുഹൃത്തിന്റെ ചോദ്യം. 'ഹെയ്‌..ഇന്നു വൈകുന്നേരം ഒരു മാര്യേജ്‌ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ട്‌.. നീ വരുന്നോ?' രണ്ടാമതൊന്നാലോചിക്കാതെ 'ഞാനും ഉണ്ടേയ്‌' എന്നു പറഞ്ഞു.. പിന്നെയാണു ഓര്‍ത്തത്‌.. കണവനോട്‌ ചോദിക്കണമല്ലോ..(ആര്‍ഷഭാരത സംസ്കാരം ആയിപ്പോയില്ലേ..) ഉടനെ തന്നെ ചേട്ടനെ സോപ്പിട്ടു.. 'അതേയ്‌..ഇന്നു വൈകിട്ട്‌ ഒരു മാര്യേജ്‌ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടെന്ന്.. ഇവിടെ..ഫ്രണ്ട്‌സ്‌..ആഹ്‌.. എല്ലാരും ഉണ്ട്‌.. പൊയ്ക്കോട്ടെ.. അതല്ല.. മാക്സിമം 2-3 മണിക്കൂറുകള്‍.. കുഞ്ഞിനെ നോക്കുമോ,,പ്ലീസ്‌..' ഹാവൂ രക്ഷപ്പെട്ടു.. സംഗതി ഓക്കെ!

6 മണിക്ക്‌ ഓഫീസ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ വീടെത്തിയപാടെ പാര്‍ട്ടിയ്ക്കു ഏതു ഡ്രസ്സ്‌ ഇടും എന്ന ചിന്താകുഴപ്പത്തില്‍ ആയി..ലേഡീസ്‌ ഒണ്‍ലി പാര്‍ട്ടി അല്ലെ.. രഞ്ജിനി ഹരിദാസ്‌ സ്റ്റൈലില്‍ ഉള്ള ഒരു വെസ്റ്റേണ്‍ ഔട്ട്‌ഫിറ്റ്‌ ആയാലും തരക്കേടില്ലെന്ന് ഒരു സാത്താന്‍ തലയിലിരുന്ന് പറയുന്നു..എന്നാല്‍ അങ്ങനെ തന്നെ!

ഷാര്‍പ്‌ 8 മണിക്കു അവള്‍ വന്നു-കുല്‍തൂം- 'ജെയ്‌.. നീ റെഡി ആയില്ലേ.. മറ്റു രണ്ടു പേരെയും കൂടെ പിക്ക്‌ ചെയ്യണം..' Maria Carey, Camry-യില്‍ ഇരുന്നു തകര്‍ത്തു പാടുന്നു... 'O Holy Night.... അതൊന്നും പോരെന്ന് തോന്നിയിട്ടാവണം അത്‌ ലബനീസ്‌ സിംഗര്‍ Fairuz-ന്റെ പാട്ടുകളിലേക്ക്‌ മാറി.. അങ്ങനെ ഫാസ്റ്റ്‌ ട്രാക്കിലൂടെ കുറച്ച്‌ നേരമായി പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. റഡാര്‍ ക്യാമറ-യുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോള്‍ അവള്‍ വേഗം കുറയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌... കുറച്ച്‌ ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ലമീസ്‌ ചോദിച്ചു.. 'കുല്‍തൂം, നമ്മള്‍ 'Quantab'നു അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.. Al Bustahan Palace ലോ മറ്റോ ആണോ പാര്‍ട്ടി..?' അവള്‍ 'കൂള്‍' ഭാവത്തില്‍, yaa banath (Oh girls).. Actually I don�t know where is the hall, Let me check with my sis�..

വണ്ടി ഒരരികില്‍ ഒതുക്കി ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ സിസ്റ്ററെ വിളിച്ചു.. 'യാ ..ജമീല..' എന്നു തുടങ്ങി, Jumua മാര്‍ക്കറ്റിനു അടുത്താണ്‌ ഹാള്‍ എന്നുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവള്‍ വണ്ടി തിരിച്ചു. റോഡില്‍ സ്വന്തം വഴിയിലൂടെ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കാതെ പോവുകയായിരുന്ന ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്‌ ബസ്സ്‌ വഴി നീങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതിനു മുന്‍പെ, രാഖീ സവന്തിന്‌ 'മിക്ക' വക കിട്ടിയ പോലെ ഒരു തകര്‍പ്പന്‍ ചുംബനം.. Camry-യുടെ തൊലി പോയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ.. എന്നാലിനി കല്യാണവും വേണ്ട പാര്‍ട്ടിയും വേണ്ട എന്ന മട്ടില്‍, 'ലഹഫ്‌'(scarf) തലയില്‍ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവള്‍ ചാടിയിറങ്ങി. ബസ്സിന്റെ ഡ്രൈവറും വണ്ടി നടുറോഡില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഓടി വന്നു.
ഇവള്‍ contact Lens വച്ച കണ്ണുകളിലൂടെ തീ പാറുന്ന ഒരു നോട്ടം ...

അയാള്‍ ന്യായീകരിക്കുന്നു.. 'അന മാഫീ ഗല്‍താന്‍.. ഇന്തി wrong side.' സഹജമായ പ്രതിഷേധത്തോടെ അവള്‍ നിഷേധിച്ചു.. 'ലാ ലാ..' ആളുകള്‍ കൂടുന്നു.. സര്‍വീസ്‌ റോഡ്‌ ആണെങ്കിലും വണ്ടികള്‍ കൂടുന്നു.. പോലീസിനെ വിളിക്കണോ സംഗതി ഒതുക്കണോ എന്നായി.. അവള്‍ പറഞ്ഞു 'എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ പൊലീസില്‍ ഉണ്ട്‌ അവനെ വിളിക്കാം..' ശരി വിളിക്കാം എന്നായി ഡ്രൈവറും... സൈഡിലുള്ള പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ തല്‍പരകക്ഷികള്‍ കുത്തിയിരുപ്പ്‌ തുടങ്ങി..

കുല്‍തൂമിനോട്‌ ഇടയ്ക്കവര്‍ അന്വേഷിക്കും.. 'എവിടെ സുഹൃത്ത്‌..?' കുതിരവട്ടം പപ്പു സ്റ്റെയിലില്‍ 'ഇപ്പൊ വരും.. അടുത്തുണ്ട്‌' എന്ന് അവള്‍.. അങ്ങനെ മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ സുഹൃത്ത്‌ വന്നു.. അരബ്‌ അഭിവാദ്യ ശൈലിയില്‍ ഡ്രൈവറും സുഹൃത്തും സംഭാഷണം ആരംഭിച്ചു.. ശേഷം വളരെ സൗഹാര്‍ദ്ദത്തില്‍ ഡ്രൈവര്‍ അങ്ങേരുടെ പാട്ടിനുപോയി.. സുഹൃത്ത്‌ പാഞ്ഞുവന്ന് ഇവളെ കുറെ വഴക്ക്‌ പറഞ്ഞു.. അറിയണ പോലീസ്‌ നാട്ടില്‍ ആയാലും ഗള്‍ഫില്‍ ആയാലും രണ്ട്‌ ഇടി കൂടുതല്‍ കൊടുക്കും എന്നു പറയുന്നത്‌ നേരുതന്നെ!

(തുടരും..)

ഒരു രാത്രിക്കുറിപ്പ്‌...2

അങ്ങനെ ഒരു വിധം ഹാളില്‍ എത്തി. 'അതിവിശാലമായ ഷോ റൂം' എന്നുപറയുന്നത്‌ പോലെ, Western-Arabic Collabaration-ല്‍ ഉള്ള വേഷവിധാനത്തില്‍ ഒരുപാടു സുന്ദരികള്‍ താളത്തില്‍ നൃത്തം ചവിട്ടുന്നു.. Swahili കല്ല്യാണം ആയതുകൊണ്ട്‌, മ്യൂസിക്കിന്‌ ഒരു 'സാംബാ' ടച്ച്‌!!

കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പൊല്‍ മൈക്കില്‍ അറിയിപ്പുണ്ടായി.. 'രാജകുമാരി ഇതാ എഴുന്നള്ളുന്നൂ' എന്നു പറയുന്നതുപോലെ.. വധു വരുന്നു.. എല്ലാ മഹിളാരത്നങ്ങളും 'വായ്ക്കുരവ' ഇട്ടു.. ആദ്യം ഒരു കൊച്ചുപെണ്‍കുട്ടി, കാര്‍പെറ്റിലൂടെ പനിനീര്‍ ദളങ്ങള്‍ വിതറി പതുക്കെ പതുക്കെ മുന്നോട്ടു നടന്നു.. പിന്നില്‍ അതിലും പതുക്കെ..(മന്ദം മന്ദം), വെളുത്ത നിറത്തില്‍ കല്ലുകള്‍ പതിപ്പിച്ച വിവാഹവസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്‌, കയ്യില്‍ ഫ്ലവര്‍ ബൊക്കയും പിടിച്ച്‌, അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിശേഷപ്പെട്ട ദിവസത്തിലേക്ക്‌ വധു ചുവടുകള്‍ വയ്ക്കുന്നു..

ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും അറിയിപ്പ്‌.. അത്‌ വരന്റെ വരവാണ്‌..2 അകമ്പടി തോഴന്മാരൊപ്പം വരനും എത്തി..പരമ്പരാഗത അറബിക്‌ വേഷമാണ്‌.. വീണ്ടും വായ്ക്കുരവ.. നന്നായി വിതാനിച്ച സ്റ്റജിലേക്ക്‌ വരന്‍ കയറി.. അവള്‍ക്ക്‌ പ്രേമപൂര്‍വ്വം ഒരു മുത്തം നല്‍കിയിട്ട്‌ അവര്‍ ഫോട്ടോ സെഷനിലേക്ക്‌.. ഞങ്ങള്‍ 'നമുക്കിനി എന്തു കാര്യം' എന്ന മട്ടില്‍ ബുഫെ സെഷനിലേക്കും..

ടീം ലീഡര്‍ ഏതായാലും ഞങ്ങല്‍ക്കു നാലുപേര്‍ക്കുമുള്ള food-ഉം സംഘടിപ്പിച്ചു തന്നു.. സ്വൈര്യമായി കഴിക്കാമല്ലോ എന്നുകരുതി ഞങ്ങള്‍ parking-ലേക്കു നടന്നു.. ചൂടും വിശപ്പും കാരണം കാറിനകത്തേക്കു കയറി ഞങ്ങല്‍ വളരെ concentration-ഓടെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്ലേറ്റ്‌ കാലിയാക്കി.. ഇതിനകം കുല്‍തൂം ഫോണും ഡ്രൈവിംഗും മാനേജ്‌ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ഇടയ്ക്ക്‌ Mirinda Can എടുക്കുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചു 'അല്ലാ, നീ കഴിച്ചില്ലേ?'.. 'Oh GOD My food is on top of the car!!!'.. ചാടി ഇറങ്ങി അവള്‍ അതുമെടുത്ത്‌ അകത്ത്‌ സ്ഥാപിച്ചിട്ട്‌, ഓരോരുത്തരെയും അവരവരുടെ താവളങ്ങളില്‍ ഇറക്കി വിട്ടു.. 'നാളെ എനിക്കൊരു sick leave പറഞ്ഞേക്കണേ.. എന്റെ ബോയ്‌ ഫ്രണ്ട്‌ എന്നെ wait ചെയ്യുന്നു...' എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അവളും തിരിച്ചു..

ശുഭരാത്രി!!!!

2009-10-12T13:44:00.000+04:00

ഒരല്‍പ്പം വൈകി ആണെങ്കിലും ബ്ലോഗ് ന്റെ ലോകത്തേക്ക് ഞാനും പതുക്കെ പിച്ച വെക്കട്ടെ..